I SA/Wa 3072/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. adwokat D. D., działając jako kurator dla nieznanej z miejsca pobytu J. R., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Adwokat D. D. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w W. [...] Wydział [...] z dnia [...] listopada 2012 r. sygn. akt [...] została ustanowiona kuratorem dla nieznanej z miejsca pobytu J. R. do reprezentowania ww. w toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wobec czego ostatnią czynnością jaką adw. D. D. mogła dokonać na podstawie powołanego postanowienia sądu powszechnego było wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2990/12). Należy bowiem przyjąć, że kurator dla osoby nieobecnej ustanowiony przez sąd powszechny może wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję kończącą postępowanie administracyjne, w którym został ustanowiony. Przy czym po wniesieniu skargi przez tego kuratora sąd administracyjny powinien podjąć dalsze czynności celem zapewnienia osobie nieznanej z miejsca pobytu możliwości obrony jej praw. W szczególności na wniosek osoby zainteresowanej sąd administracyjny może ustanowić kuratora na podstawie art. 78 i 79 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wobec powyższego pismami z dnia 11 kwietnia 2014 r. wezwano adwokata D. D. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do podania aktualnego adresu zamieszkania J. R. Ponadto zwrócono się do organu o rozważenie możliwości złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu J. R. wskazując na art. 78 i 79 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. organ wskazał, że nieznany jest mu adres zamieszkania J. R., a ponadto nie widzi podstaw do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. adwokat D. D. podała, iż nie zna aktualnego adresu zamieszkania skarżącej. Sąd ponownie zwrócił się do organu, pismem z dnia [...] maja 2014 r., o rozważenie złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu J. R. W odpowiedzi organ podtrzymał wcześniejsze stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na sutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. W niniejszej sprawie konieczny jest udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżącej lub jej pełnomocnika lub też osoby reprezentującej jej prawa. Natomiast w okolicznościach sprawy nieznany jest adres zamieszkania skarżącej, a osoba ta nie posiada pełnomocnika ani przedstawiciela. Nie ma zatem możliwości nadania sprawie dalszego biegu. Jednocześnie zauważyć należy, że ustanowiona do postępowania administracyjnego adwokat D. D. nie może reprezentować praw skarżącej przed sądem administracyjnym. Podkreślić należy, że Sąd podejmie zawieszone postępowanie sądowe niezwłocznie po ustaniu przyczyny zawieszenia, tj. wskazania adresu skarżącej lub ustanowienia kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu skarżącej lub też zgłoszenia się pełnomocnika skarżącej. Z powyższego względu Sąd, na podstawie art.125 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.