I SA/Wa 3075/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 110/13 wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych. R. K., skargą z [...] sierpnia 2014 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 110/13. Wyrokiem tym Sąd, w następstwie rozpoznania skargi R. K. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania jego wniosku z [...] grudnia 2008 r. o ustalenie o odszkodowanie za nieruchomość położoną w Warszawie przy [...] (d. [...]) ozn. jako "[...]", działka nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze I SAB/Wa 110/13 odpis prawomocnego wyroku wraz aktami administracyjnymi wpłynęły do Kancelarii Urzędu [...] w dniu [...] października 2013 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru karta 48). Wobec braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, skarżący wezwał pismem z [...] lipca 2014 r. Prezydenta [...] do wykonania tego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, w konsekwencji czego wniósł on wskazaną na wstępie skargę. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż pismem z [...] sierpnia 2014 r. skarżący został poinformowany, że wydanie decyzji w sprawie będzie możliwe po sporządzeniu operatu i zabezpieczeniu środków finansowych na wypłatę odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi m.st. Warszawy określonej w sentencji grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. I SAB/Wa 110/13 wpłynęły do organu w dniu 8 października 2013 r., a tym samym dwumiesięczny termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął 8 grudnia 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania tego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem skarżącego z 15 grudnia 2008 r., przekazanym mu według właściwości przez Ministra Infrastruktury w dniu 9 lipca 2009 r. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym ww. wyrokiem sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym w nim terminie - to wniosek o wymierzenie mu z tego tytułu grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy mającym miejsce w dacie wnoszenia skargi oraz dacie orzekania. W dacie wnoszenie skargi termin ten przekroczony został o 8 miesięcy, a aktualnie zwłoka ta wynosi 14 miesięcy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.