I SA/Wa 315/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 447/13 postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 447/13, w pkt 1) zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosków Z. L. i M. W. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] [...] róg ul. [...] [...], hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w pkt 2) stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3) wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] złotych. Pismem z dnia [...] września 2014 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydent [...] powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2015 r. Sąd zwrócił się skarżącego oraz do Prezydenta [...] o wskazanie, czy przed wniesieniem powyższej skargi, Z. L. występował do Prezydenta [...] z pisemnym wezwaniem do wykonania powołanego wyżej wyroku w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "Ppsa"). Skarżący w załączeniu do pisma z dnia [...] marca 2015 r. nadesłał kserokopię listu z dnia [...] lutego 2014 r. skierowanego do Biura Gospodarki [...] [...], w którym napisał m.in.: "uprzejmie proszę o niezwłoczne podjęcie czynności koniecznych do jak najszybszego wydania decyzji. W szczególności proszę o niezwłoczne skierowanie prośby o wycenę odszkodowania do właściwego rzeczoznawcy". Natomiast Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. poinformował, że nie wpłynęło do niego wezwanie Z. L. do wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 Ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taka sytuacji ma miejsce w sytuacji, gdy strona nie wezwała na piśmie organu do wykonania orzeczenia sądu. Zatem skarga do sądu administracyjnego jest możliwa wyłącznie po wcześniejszym wezwaniu organu w formie pisemnej do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie nie można uznać, że takie wezwanie miało miejsce. W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący wystąpił do organu o niezwłoczne podjęcie czynności koniecznych do najszybszego wydania decyzji. Wystąpienie do organu o jak najszybsze wydanie decyzji nie jest w żaden sposób równoznaczne z wezwaniem do wykonania wyroku. Zachowanie trybu określonego w cytowanym wyżej przepisie byłoby skuteczne, gdyby skarżący wprost sformułował wezwanie organu do wykonania przedmiotowego wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1949/13, (dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdzono, że wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny. Wskazać także należy, że nawet gdyby Sąd potraktował skargę Z. L. z dnia [...] września 2014 r. jako skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków Z. L. i M. W. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] [...] róg ul. [...] [...], hip. nr [...], skarga taka również podlegałaby odrzuceniu z uwagi na niewyczerpanie trybu do jej wniesienia, tj. niewniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 § 1 Kpa. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił jak w sentencji.