I SA/Wa 3267/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. G. i M. D. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 316/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 (trzech tysięcy) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. G. i M. D. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. G. i M. D., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 316/12. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. G. z dnia [...] maja 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], ozn. Jako[...], gmina [...], dz. [...] o pow. [...] m² w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi, mimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd do rozstrzygnięcia sprawy oraz wezwań organu do wykonania wyroku, Prezydent [...] nie rozpoznał przedmiotowego wniosku o odszkodowanie, jak również nie odniósł się do złożonych wezwań. Pełnomocnik zaznaczył, że organ był już dyscyplinowany grzywną wymierzoną mu wyrokiem Sądu z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1024/13. Wobec powyższego skarżące wniosły o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości 3000 zł; stwierdzenie, że zaistniała bezczynność organu po wydaniu wyroku ma charakter rażący; orzeczenie istnienia uprawnienia skarżących w postaci odszkodowania za przejęcie spornej nieruchomości [...] na rzecz gminy [...]; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że organ podjął czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej m.in. poprzez wykonanie operatu szacunkowego. Prezydent [...] dodał, że pełnomocnik stron pismem z dnia [...] listopada 2014 r. został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kpa oraz o nowym terminie zakończenia postępowania do dnia 31 sierpnia 2015 r. (błędnie podany rok 2013). W zakresie wniosku skarżących dotyczącego trybu rozpoznania skargi Prezydent [...] nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 316/12 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. G. z dnia [...] maja 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], ozn. Jako [...], gmina [...], dz. [...] o pow. [...] m² w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta [...] w dniu [...] stycznia 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia [...] września 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 3000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest jednocześnie zgodna z wnioskiem skarżących. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym decyzja powinna zostać wydana oraz fakt, że Prezydent [...] został już raz zdyscyplinowany grzywną wymierzoną mu wyrokiem Sądu z dnia [...] czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1024/13 z tytułu niewykonania przedmiotowego wyroku z dnia 8 listopada 2012 r., która nie przyniosła skutku w postaci zakończenia postępowania odszkodowawczego. Sąd uwzględnił również okoliczność, że bierność Prezydenta [...] spowodowała dezaktualizację sporządzonego w dniu [...] lipca 2013 r. operatu szacunkowego (który mógł być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony do dnia [...] lipca 2014 r. – zgodnie z art. 156 ust. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami), co rodzi konieczność sporządzenia nowego operatu, bądź potwierdzenie aktualności już sporządzonego. Uwzględniając powyższe, z uwagi na treść art. 154 § 2 in fine p.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku z dnia 8 listopada 2012 r. miała charakter rażącego naruszenia prawa. Takiego sposobu prowadzenia postępowania na gruncie prawa nie można bowiem usprawiedliwić. Zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem zaniechań organu, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia. Powyższe lekceważy prawa stron domagających się czynności organu. Sąd uznał jednocześnie, że z uwagi na charakter sprawy, brak jest podstaw do orzeczenia istnienia uprawnienia M. G. i M. D. w postaci odszkodowania za przejęcie nieruchomości [...] ozn. Jako [...], gmina[...], dz. [...] o pow. [...] m² na rzecz gminy [...], czego domagały się skarżące. Skarga w tym zakresie została zatem oddalona. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.