I SA/Wa 327/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie Sądowi skargi I. S. z dnia 19 listopada 2004 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie niewydania decyzji administracyjnej postanawia: oddalić wniosek. W dniu 27 grudnia 2004 r. I. S. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie Sądowi skargi I. S. z dnia 19 listopada 2004 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie niewydania decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 19 listopada 2004 r. za pośrednictwem Ministra Infrastruktury złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o nakazanie wydania decyzji administracyjnej w sprawie roszczenia o rekompensatę za niemożność realizacji uznanego przez państwo polskie w okresie obowiązywania ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. prawa do stu procent rekompensaty za mienie. Pisma tego nie przekazano Sądowi, przez co tym samym naruszono art. 6 i 13 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Protokół Dodatkowy do tej Konwencji. Pismem z dnia 9 grudnia 2004 r., znak: [...] udzielono jedynie odpowiedzi nie będącej decyzją administracyjną lub postanowieniem. Nie pouczono również o przysługujących stronie środkach odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej wyżej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 powołanej wyżej ustawy zmierza do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony. Trzeba również wskazać, że termin, o którym mowa we wskazanym wyżej art. 54 § 2 jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Z akt sprawy wynika, że skarga I. S. z dnia 19 listopada 2004 r. została złożona w siedzibie Ministra Infrastruktury w dniu 29 listopada 2004 r. Minister Infrastruktury w dniu 3 lutego 2005 r. nadesłał Sądowi akta sprawy, o której mowa w skardze I. S.. Natomiast skargę z dnia 19 listopada 2004 r. wraz z odpowiedzią na skargę organ złożył Sądowi w dniu 30 marca 2005 r. do akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 72/05. Należało więc uznać, że, mimo przekroczenia terminu jednego miesiąca, żądanie I. S., zawarte we wniosku o wymierzenie grzywny, zostało przez Ministra Infrastruktury zrealizowane. Organ, którego bezczynność zaskarżono wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej wyżej ustawy. Z tego względu Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.