I SA/Wa 3430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Magdalena Durzyńska Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. S., B. T. i J. P. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 102/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. solidarnie na rzecz A. S., B. T. i J. P. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. P., B. T. i A. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2014r. wydanego w sprawie sygnatura akt I SAB/Wa 102/14. Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów oraz o zasądzenie kosztów postepowania i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wskazanym wyrokiem Sąd w pkt 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako "[...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w punkcie 2 stwierdził, ze bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący zaznaczyli, że termin na wykonanie wyroku upłynął. Prezydent pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu nie tylko nie wydał decyzji, ale nie podjął jakiejkolwiek czynności w sprawie. Pismem z dnia 21 października 2014r. skarżący wezwali Prezydenta W. do wykonania w/w wyroku, niemniej jednak Prezydent W. nie zastosował się do doręczonego mu wezwania. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu 20 sierpnia 2014r., a pismem z dnia 10 grudnia 2014r. pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wniósł o nierozpoznawanie skargi w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z tego względu konieczne stało się wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postepowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2014r., sygnatura akt I SAB/Wa 102/14, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J. P., A. S. i B. T. z dnia 17 września 2013r. o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako "[...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 20 sierpnia 2014r. Wyrok winien być wykonany do dnia 20 października 2014r. Tymczasem do dnia wniesienia skargi z dnia 5 listopada 2014r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ulicy [...], do czego był zobowiązany wyrokiem z dnia 16 maja 2014r. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest uzasadniony. Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów odrębnych. W stanie faktycznym sprawy niniejszej, zdaniem Sądu wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w tej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym organ winien rozpoznać sprawę z wniosku o odszkodowanie. Sąd uwzględnił także czynności podjęte przez organ w sprawie tj: fakt zwrócenia się pismem z 16.10.2014r. do Archiwum Państwowego w W. o przesłanie materiałów dotyczących przeznaczenia nieruchomości w Ogólnym Planie Zabudowania Miasta W. zatwierdzonym przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu [...] sierpnia 1931r. oraz pismo z 10.12.2014r. informujące pełnomocnika skarżących o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie wyznaczonym przez Sąd (bardzo duża ilość spraw oczekujących na zlecenie operatu szacunkowego, konieczność zabezpieczenia środków na wypłatę odszkodowań) i o przewidywanym terminie wydania decyzji do 30.04.2015r. Podkreślenia wymaga, że powszechnie znany brak zabezpieczenia środków finansowych w budżecie miasta W. na wypłatę odszkodowań, o czym Prezydent W. poinformował stronę w w/w piśmie, jakkolwiek nie stanowi usprawiedliwienia dla niewykonania wyroku Sądu, to nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w wyższej kwocie. Jednocześnie, biorąc pod uwagę treść art. 154 § 2 p.p.s.a. oraz uwzględniając wielkość przekroczenia terminu wyznaczonego przez Sąd na wydanie decyzji, stwierdzić należy, że bezczynności Prezydenta W. w wykonaniu wyroku z dnia 16 maja 2014r. nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 i 2 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200, 205 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1