I SAB/Wa 102/14
WyrokWSA w Warszawie2014-05-16
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Jolanta Dargas, Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, ponieważ pomimo złożenia wniosku i upływu ustawowych terminów, nie wydał rozstrzygnięcia. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy. Bezczynność organu, choć naganna, nie została uznana za rażące naruszenie prawa, ponieważ organ podejmował pewne działania w sprawie, a jego aktywność wzrosła po złożeniu skargi.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Nieruchomość ta przeszła na własność gminy, a następnie Skarbu Państwa. Wcześniejsza decyzja ustalająca odszkodowanie została stwierdzona nieważnością. Po złożeniu wniosku o przyznanie odszkodowania, organ nie podjął działań w ustawowym terminie, co skutkowało złożeniem zażalenia na bezczynność. Prezydent W. podjął pewne czynności dopiero po wpłynięciu skargi do sądu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 17 września 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i zasądził od Prezydenta W. na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. P., A. S. i B. T. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J. P., A. S. i B. T. z dnia 17 września 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną jako "[...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących J. P., A. S. i B. T. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
J. P., A. S. i B. T., zastępowani przez adw. [...], pismem z dnia 10 lutego 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną jako "[...]".
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedmiotowa nieruchomość, na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność gminy m.st. Warszawy, a następnie w 1950 r. stała się własnością Skarbu Państwa.
Wnioskiem z dnia 24 października 2012 r. skarżący wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika W. z dnia [...] października 1975 r. ustalającej odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] stwierdził nieważność ww. decyzji.
Wnioskiem z dnia 17 września 2013 r. skarżący wystąpił o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.
Z uwagi na brak aktywności organu w dniu 25 listopada 2013 r. skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W.
W dniu 3 stycznia 2014 r. Wojewoda [...] zwrócił się do Prezydenta W. o przesłanie akt dotyczących przedmiotowej nieruchomości oraz ustosunkowanie się do przedstawionych w zażaleniu zarzutów.
Z uwagi na brak reakcji organu pismem z dnia 4 lutego 2014 r. Wojewoda [...] ponownie zwrócił się do Prezydenta W. o przesłanie akt postępowania w terminie 7 dni, informując, iż w przypadku nie nadesłania w ww. terminie akt sprawy zażalenie zostanie rozpatrzone na podstawie pisma pełnomocnika skarżących.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 10 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących wskazał, że Prezydent W. nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, a ponadto nie wyznaczył terminu , w którym postępowanie zostanie zakończone. Dodał, iż pomimo złożenia do Wojewody [...] zażalenia na bezczynność Prezydenta W. w dniu 28 listopada 2013 r. Prezydent nie przekazał Wojewodzie [...] akt postępowania. W ocenie pełnomocnika skarżących organ jest w posiadaniu wszystkich informacji koniecznych do wydania stosownej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i poinformował, że rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość nie było możliwe ze względu na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji w sprawie. Prezydent W. wskazał ponadto, że pismem z dnia 17 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz że postępowanie zostanie zakończone w terminie do dnia 30 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. pomimo złożenia przez pełnomocnika skarżących wniosku w dniu 18 września 2013 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.
Podkreślić należy, że z analizy dokumentów znajdujących się aktach administracyjnych sprawy, przekazanych do Sądu wraz ze skargą z dnia 10 lutego 2014 r., wynika, iż Prezydent W. w dniu 17 lutego 2014 r. zwrócił się do [...] Urzędu W. o przesłanie kserokopii mapy z zaznaczonymi granicami hipotecznymi nieruchomości i granicami działek aktualnych oraz wydruku informacji z ewidencji gruntów, a także zwrócił się do [...] Urzędu W. o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości.
Prezydent W. pismem z dnia 17 lutego 2014 r. kierowanym do pełnomocnika skarżących poinformował go o fakcie wystąpienia o przesłanie materiałów dotyczących przeznaczenia nieruchomości w Ogólnym Planie Zagospodarowania Miasta W. oraz dotyczących zagospodarowania przedmiotowego terenu. Organ wskazał pełnomocnikowi ponadto, iż przewidywany termin zakończenia postępowania to 30 czerwca 2014 r.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest w pełni uzasadniona. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu Prezydent W. uchybił powołanym wyżej przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można przyjąć, że wskazany organ działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz że na bieżąco interesował się sprawą. Zaznaczyć przy tym trzeba, że wystosowanie pism informujących o niemożności załatwienia sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia nie może być uznane za czynności zmierzające do zakończenia postępowania. Pomimo złożenia przez skarżących zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz dwukrotnego wezwania przez Wojewodę [...] do przesłania akt administracyjnych niniejszego postępowania, Prezydent W. podjął aktywność w sprawie dopiero po wpłynięciu skargi na jego bezczynność, tj. po upływie pięciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o przyznanie odszkodowania.
Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Jednocześnie uwzględniając skargę na bezczynność Sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. organ został zobowiązany do załatwienia wniosku skarżących w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczając taki termin sąd uznał, że będzie on wystarczający do zakończenia postępowania w sprawie.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, choć naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już to wyżej wskazano z akt administracyjnych sprawy wynika, że od dnia wpłynięcia wniosku do dnia wyrokowania organ podejmował działania w sprawie.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło