I SA/Wa 348/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A.Ł., E.Ł., J.Ł., K.Ł. i R. Ł. na Prezydenta [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 675/13 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] (...) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz A.Ł., E.Ł., J.Ł., K.Ł.i R.Ł. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. Ł., E. Ł., K. Ł., A. Ł. i J. Ł. wyrokiem z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 675/13, zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawna ul. [...]) stanowiącą część gruntów osady włościańskiej zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod nr [...], o powierzchni 3,057 m2, w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W dniu 4 lipca 2014 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 28 marca 2014 r. zostały zwrócone do organu. Pismem z dnia 2 października 2014 r., doręczonym organowi w dniu 06 października 2014 r. R. Ł., E. Ł., K. Ł., A. Ł. i J. Ł. wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2014 r. i niezwłocznego załatwienia sprawy poprzez rozpoznanie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] Wobec bezskutecznego upływu terminu określonego w treści ww. wezwania R. Ł., E. Ł., K. Ł., A. Ł. i J. Ł. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 30 października 2014 r. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Sądu z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 675/13, wskazując, że pomimo ponaglenia wystosowanego do organu, Prezydent [...] nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Prezydent [...], odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a). Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 675/13, zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawna ul. [...]) stanowiącą część gruntów osady włościańskiej zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod nr [...], o powierzchni 3,057 m2, w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Podkreślić należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W przedmiotowej sprawie akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 28 marca 2014 r. wpłynęły do organu w dniu 4 lipca 2014 r. Wskazać należy również, że w sprawie spełniony został także drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., a dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Skarżący bowiem pismem z dnia 2 października 2014 r. wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku sygn. akt I SAB/Wa 675/13.  Na uwagę zasługuje, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić może do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 28 marca 2014 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy odszkodowawczej za nieruchomość przy ul. [...] (dawna ul. [...]) stanowiącą część gruntów osady włościańskiej zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod nr [...], o powierzchni 3,057 m2, ale i do dokonania przedmiotowej czynności w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Prezydent [...] nie dochował bowiem terminu, wyznaczonego na załatwienie przedmiotowej sprawy. Wobec powyższego w realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych ([...] złotych), która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.