I SA/Wa 3512/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3512/14 w sprawie ze skargi I.K. i R.T. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3512/14 oddalił skargę I.K. i R.T. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Od powyższego wyroku skarżący I.K. i R.T. wnieśli bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, który następnie przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę kasacyjną z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 17 września 2015 r. pełnomocnik skarżących adw. D.R. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] września 2015 r., zawierając w nim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga kasacyjna została złożona omyłkowo do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pracownika kancelarii, zatrudnionego na pół etatu, nie będącego prawnikiem. Pełnomocnik podniósł, że od kwietnia 2015 r., po skomplikowanym złamaniu stawu skokowego, przebywa notorycznie na zwolnieniach lekarskich. Stwierdziła, że stan ten uniemożliwia jej samodzielną pracę, w związku z tym wysłanie skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie zleciła pracownikowi. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt I OZ 1613/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie na postanowienie z dnia [...] września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej: "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Ponadto wskazać należy, że jeżeli strona działa w postępowaniu przez pełnomocnika, działania lub zaniechania pełnomocnika wywołują bezpośrednie skutki dla mocodawcy. Ponadto na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09). Przyjmuje się, że ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Jeżeli pracownik kancelarii odpowiedzialny za wysłanie skargi do sądu dopuści się zaniedbania to jest ono traktowane jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako jego przełożony zlecił mu wykonanie takiego zadania. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 166/09). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powołując się na okoliczność omyłkowego jej wysłania przez pracownika kancelarii pod niewłaściwy adres. Z przytoczonego wyżej orzecznictwa wynika jednak, że taka okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu i nie może uzasadniać jego przywrócenia. Pełnomocnik skarżących odpowiada za błędy popełnione przez swoich pracowników jak za własne działania, a mylne zaadresowanie koperty nie świadczy o zachowaniu należytej staranności. Tym samym skutki uchybienia terminu przez pełnomocnika odnoszą się do jego mocodawców. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie była w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.