I SA/Wa 365/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-03-21

Skład orzekający: Kamil Kowalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej dotyczące odmowy korekty faktury VAT za media, wynikające ze stosunku cywilnoprawnego najmu, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo organu dotyczące korekty faktur VAT za media, jeśli sprawa ta wynika ze stosunku cywilnoprawnego najmu i pismo to nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego. Właściwość sądów administracyjnych obejmuje wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej, a nie spory o charakterze cywilnoprawnym.
Stan faktyczny
Skarżący W. D. wniósł skargę do WSA w Warszawie na pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy z dnia 13 stycznia 2025 r., dotyczące odmowy korekty faktur VAT za media. Skarżący zarzucił nieuzasadnioną odmowę i naruszenie przepisów ustawy o VAT, domagając się m.in. uchylenia zarządzeń, zobowiązania do wystawienia korekty faktury, wymierzenia grzywny i zasądzenia odszkodowania. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na niedopuszczalność drogi sądowej z uwagi na cywilnoprawny charakter sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w [...] z dnia 13 stycznia 2025 r., nr 01/S/2025 w przedmiocie korekty faktur VAT postanawia: odrzucić skargę. Skarżący W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w [...] z 13 stycznia 2025 r., dotyczące odmowy korekty faktur VAT za media. Skarżący zarzucił, że odmowa korekty faktury jest nieuzasadniona i narusza przepisy ustawy o VAT. W związku z tym zwrócił się do Sądu o: 1. uchylenie Księgowej i Kierownika Oddziału IHAR-PIB w [...] oraz Dyrektora IHAR-PIB w [...] zarządzeń w przedmiocie odmowy korekty faktury VAT Nr: 00092/2S12412F z 13 grudnia 2024 r., 2. zobowiązanie organu do wystawienia korekty faktury VAT Nr: 00092/2S12412F z 13.12.2024 r. oraz zobowiązanie organu do wystawiania faktur za media zgodnie z obowiązującym prawem, 3. orzeczenie, że faktura VAT Nr: 00092/2S z 13 grudnia 2024 r. wystawiona została przez organ z rażącym naruszeniem prawa, 4. za rażące naruszenie prawa wymierzenie grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, to jest kwota 8181,72 x 10 = jest kwota 81817,2 zł osobie: a) M. M. Samodzielnej Księgowej IHAR-PIB [...], b) dr hab. inż. M. N. prof. Instytutu Kierownikowi IHAR-PIB [...], c) dr inż. M. R. Dyrektorowi IHAR-PIB w [...]. 5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, 6. przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości połowy kwoty dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 6 p.p.s.a ) oraz 7. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kompensaty pieniężnej (zadośćuczynienia) w wysokości 3 500 000,0 zł za wyrządzoną krzywdę (art. 77 § Konstytucji RP) za wieloletnią dyskryminację, za stres, za ostracyzm społeczny, za pogorszenie jakości życia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, natomiast w uzasadnieniu wskazywał na niedopuszczalność drogi sądowej w tej sprawie z uwagi na jej cywilnoprawny charakter. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej też jako P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na podstawie art 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynił pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w [...] z 13 stycznia 2025 r. Pismo to stanowi odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 16 grudnia 2024 r. w sprawie korekty faktur VAT za media w listopadzie i grudniu 2024 r. Sąd stanął na stanowisku, że sprawa dotycząca korekty faktur VAT za media dotyczy stosunku cywilnoprawnego wynikającego z zawartej pomiędzy stronami umowy cywilnoprawnej najmu lokalu. Pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w [...] z 13 stycznia 2025 r., którego działanie W. D. uczynił przedmiotem skargi, nie jest zaś decyzją administracyjną, ani żadnym aktem lub czynnością od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W piśmie tym organ przypomniał skarżącemu, że nie wyraził on zgody na zamontowanie w wynajmowanym lokalu nowego, zalegalizowanego licznika wody i dlatego nie jest możliwe bardziej precyzyjne rozliczenie kosztów zużytej wody. Z katalogu spraw podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych wynika, że właściwością sądów administracyjnych objęte są wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej uznaje się wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane w sposób władczy przez organ administracji publicznej (por. orzeczenie NSA z 10 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 333/10). W przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja, ani żaden inny akt administracyjny przez organ administracji publicznej. Wniesiona przez skarżącego skarga na pismo z 13 stycznia 2025 r., nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 i art. 4 P.p.s.a. oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło