I SA/Wa 402/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R. S., utrzymało w mocy, wydaną z upoważnienia Prezydenta O., decyzję Kierownika Sekcji Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] dotyczącą przyznania zaliczki alimentacyjnej na okres od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Kierownik Sekcji Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. przyznał R. S. zaliczkę alimentacyjną na córkę D. na okres od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. Nie zgadzając się z okresem na jaki przyznane zostało świadczenie skarżąca złożyła odwołanie. W jego uzasadnieniu zakwestionowała początkową datę przyznanego świadczenia wywodząc, że winna otrzymać je od dnia 1 września 2006 r., a nie od 1 października 2006 r. R. S. wskazała, że nie wiedziała, iż wszystkie dokumenty powinna była złożyć we wrześniu by od tego miesiąca móc uzyskiwać świadczenie. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało, że nie może ono zostać uwzględnione. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że poza sporem pozostaje fakt, iż wnioskodawczyni złożyła wniosek do Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w O. w dniu 27 października 2006 r. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732, ze zm.) zaliczka alimentacyjna przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo w przypadku, gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia. Ponadto organ II instancji zwrócił uwagę, że decyzje dotyczące zaliczek alimentacyjnych należą do tzw. decyzji związanych, niemających charakteru uznaniowości i organ nie ma w tej materii żadnej swobody orzekania. Jeżeli wnioskodawca spełnia warunki, świadczenie musi być przyznane i to w ściśle określonej wysokości i na konkretny okres. Prawo do zaliczki ustala się w wysokości, o której mowa w art. 8 powołanej ustawy, na okres zasiłkowy. Jednakże zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy, prawo do zaliczki ustala organ właściwy wierzyciela począwszy od miesiąca, w którym został złożony u komornika sądowego wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, do końca okresu zasiłkowego. Dlatego też w rozpoznawanej sprawie zaliczka alimentacyjna przysługuje wnioskodawczyni od 1 października 2006 r. tj. od miesiąca, w którym złożyła stosowny wniosek. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stanął na stanowisku, że decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z zasadami procedury i przepisami prawa materialnego, a wnioskodawczyni nie kwalifikuje się do przyznania zaliczki alimentacyjnej za okres poprzedzający złożenie wniosku u komornika sądowego. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła R. S. W uzasadnieniu skarżąca podkreślając swoją bardzo ciężką sytuację materialną podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca. Organ niesłusznie nie przyznały jej zaliczki alimentacyjnej od 1 września do 1 października 2006 r., zaś osobą odpowiedzialną za niezłożenie w terminie wniosku jest pracownik Ośrodka, który udzielił jej mylnej informacji. Równocześnie skarżąca stwierdziła, że na decyzji, którą wcześniej otrzymała nie ma podkreślenia grubszym drukiem daty do kiedy zaliczka ta jest przyznana, a powinna być widoczna, bo nikt nie czyta drobnego druku. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Postępowanie administracyjne w przedstawionej sprawie prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732, ze zm.). Zgodnie z treścią art. 7 i art. 10 ust. 1-5 tej ustawy zaliczka alimentacyjna przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo w przypadku, gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia. Zaliczka przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł miesięcznie. Prawo do zaliczki ustala organ właściwy wierzyciela począwszy od miesiąca, w którym został złożony u komornika sądowego wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, do końca okresu zasiłkowego. Ustalenie prawa do zaliczki następuje na wniosek osoby uprawnionej do zaliczki, jej przedstawiciela ustawowego albo opiekuna prawnego. Wniosek, o którym mowa, składa się za pośrednictwem komornika sądowego prowadzącego postępowanie egzekucyjne na rzecz osoby uprawnionej. Komornik dołącza do wniosku o przyznanie zaliczki zaświadczenie o bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym informację o wysokości wyegzekwowanego świadczenia alimentacyjnego. Organ właściwy wierzyciela wydaje decyzję administracyjną o przyznaniu zaliczki na podstawie wniosku o przyznanie zaliczki, zaświadczenia komornika sądowego o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych i wysokości wyegzekwowanych świadczeń alimentacyjnych, informacji sądu okręgowego o stanie egzekucji lub zaświadczenia zagranicznej instytucji egzekucyjnej o stanie egzekucji świadczeń alimentacyjnych, oświadczenia wnioskodawcy o spełnianiu warunków określonych w ustawie, w tym o niewystępowaniu okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 3 ustawy oraz o przekazaniu komornikowi sądowemu wszystkich znanych mu istotnych informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec dłużnika alimentacyjnego, informacji osoby, o której mowa w ust. 2, o miejscu zamieszkania, wieku, zatrudnieniu i sytuacji ekonomicznej osób zobowiązanych do alimentacji względem osoby uprawnionej, na podstawie ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, innych niezbędnych dokumentów określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Z akt sprawy wynika i nie jest to kwestionowane przez skarżącą, że wniosek o przyznanie zaliczki alimentacyjnej został przez nią złożony dopiero w dniu 27 października 2006 r. Oznacza to, że niezależnie od powodów, dla których skarżąca nie złożyła wniosku we wcześniejszym terminie, organ nie miał żadnej prawnej możliwości przyznania tego świadczenia wcześniej niż od dnia 1 października. Obowiązek taki wynika bowiem bezpośrednio z treści przywołanego art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Po zapoznaniu się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym Sąd stanął na stanowisku, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i odmówiły skarżącej przyznania wnioskowanego świadczenia od 1 września 2006 r. w oparciu o właściwie zinterpretowane przepisy ustawy z dnia z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, a także w sposób wyczerpujący w uzasadnieniach swoich orzeczeń przedstawiły okoliczności, które przesądziły o zajętym przez nie stanowisku. Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.