I SA/Wa 412/15

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 14 maja 2015 r. sygn. I SA/Wa 412/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zachowując termin do wniesienia skargi kasacyjnej na powyższe orzeczenie, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W swoim wniosku skarżący wskazał, że prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe wraz z synem, synową oraz córką. Rodzina zamieszkuje w budynku mieszkalnym o pow. [...] m². Środki utrzymania czerpie ze świadczenia emerytalnego skarżącego ([...] zł). Wnioskodawca określił, że syn uzyskuje dochody z działalności rolniczej, bez podania ich wysokości. Na postawie zarządzenia z dnia 22 lipca 2015 r. skarżący został wezwany w związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające do oceny jego aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem niewykazania przesłanek przyznania prawa pomocy, poprzez przedstawienie m.in. kopii dokumentów potwierdzających wysokość aktualnie uzyskiwanego świadczenia emerytalnego, wskazanie dochodów uzyskiwanych przez syna skarżącego z tytułu prowadzonej przez niego działalności (rolniczej, gospodarczej), przedstawienie wyciągu ze wszystkich posiadanych przez skarżącego i osoby należące do wspólnego gospodarstwa domowego rachunków bankowych i lokat wraz z historią dokonanych na nich operacji z ostatnich trzech miesięcy, a także szczegółowego wykazu wydatków ponoszonych miesięcznie na konieczne utrzymanie oraz inne potrzeby wraz z określeniem ich wysokości. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu [...] lipca 2015 r., jednakże do daty rozpoznawania wniosku skarżący nie odpowiedział na skierowane do niego wezwanie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w złożonym wniosku informacje dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego uznane zostały za niewystarczające do tego, by na ich podstawie mogła zostać rozważona zasadność formułowanego przez wnioskodawcę poglądu o nieposiadaniu wystarczających środków finansowych do udziału w postępowaniu sądowych. W oparciu o tenże wniosek skarżący został zobowiązany do uszczegółowienia swojego oświadczenia poprzez określenie ponoszonych przez rodzinę wydatków na konieczne utrzymanie, wskazanie poziomu posiadanych oszczędności, jak również podanie, czy pozostające z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym osoby w rzeczywistości nie uzyskują własnych dochodów. W odniesieniu do osoby syna skarżącego żądane informacje dotyczyły określenia dochodowości prowadzonej przez niego działalności, mając na uwadze, że może się ona w rzeczywistości nie ograniczać jedynie do deklarowanego przez wnioskodawcę rodzaju działalności (działalność rolnicza). Odstąpienie przez skarżącego od odniesienia się do powyższych kwestii, przy braku wskazania przyczyn takiego zaniechania czyni niemożliwym pełne rozważenie sytuacji materialnej wnioskodawcy pod kątem spełnienia przez niego warunków przyznania prawa pomocy określonego w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Okoliczności, które stanowiły przedmiot wezwania w związku z tym, że odnosiły się do rzeczywistego poziomu dochodów skarżącego, wysokości posiadanych oszczędności, jak też ponoszonych stałych wydatków, uznać należy za zasadniczy element stanu faktycznego sprawy, którego pominięcie w prowadzonym postępowaniu nie jest możliwe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się bowiem, że jedynie rzetelne wywiązanie się przez zainteresowanego z przedstawienia pełnej informacji o swojej sytuacji materialnej może być podstawą formułowanej przez organ sądowy wypowiedzi o możliwości partycypowania przez wnioskodawcę w kosztach postępowania (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2015 r. sygn. I OZ 1216/14; postanowienie NSA z 4 lipca 2014 r. sygn. I OZ 530/14). W tych warunkach, powstałe wątpliwości wynikające z nieprzedstawienia przez skarżącego dokumentów źródłowych, o które został wezwany, stanowią podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy, albowiem wydanie orzeczenia zgodnego ze zgłoszonym żądaniem oznaczałoby niedopuszczalne oparcie się przy orzekaniu w przedmiocie rozdysponowania środków publicznych na fragmentarycznym stanie faktycznym, wybiórczo (korzystnie) zaprezentowanym przez podmiot składający wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.