I SA/Wa 427/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Jolanta Dargas Protokolant referent Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. L. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz M. L. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. M.L., reprezentowany przez adwokata [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15, zobowiązującego Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M.L. z dnia 22 października 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip.[...] dz. [...] ,[...] i [...] , w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że pomimo upływu terminu do wykonania powołanego wyroku, organ nie wydał decyzji w kwestii odszkodowania, w związku z czym skarżący pismem z dnia 30 listopada 2016 r. wezwał organ do wykonania tego wyroku. Przy czym z ww. wezwania wynika, iż niniejsza skarga jest już kolejną skargą w sprawie niewykonania wskazanego wyroku, a w uprzednio zapadłym wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 454/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył już grzywnę, lecz mimo tego wyrok nie został wykonany. W związku z powyższym skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5000 złotych oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi, podkreślając, że w toku postępowania podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie materiału dowodowego niezbędnego do oceny, czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wykonano m.in. opracowanie geodezyjne przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem organu do zakończenia postępowania konieczne jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania za grunt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie, stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Z analizy akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15 uwzględnił skargę skarżącego na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku M.L. z dnia 22 października 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip.[...] dz.[...] ,[...] i [...] - w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął bezskutecznie w dniu 2 listopada 2015 r., co stało się przyczyną wystąpienia przez skarżącego do Sądu ze skargą na niewykonanie tego wyroku. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 454/16 za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15 wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 zł. Następnie organ nadal przez ponad sześć miesięcy nie wydał decyzji odszkodowawczej, co skutkowało wystąpieniem przez skarżącego z kolejną skargą z dnia 24 stycznia 2017 r. na niewykonanie powołanego wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r., która to skarga zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe. Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15, co czyni zasadną przedmiotową skargę na niewykonanie tego wyroku. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent [...] został już ukarany grzywną w wysokości 500 zł, która to sankcja jednak nie przyniosła skutku w postaci wykonania wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15 - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 2000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie ww. wyroku Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/15 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania oraz to, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie podjął żadnych kroków zmierzających do załatwienia wniosku odszkodowawczego i to pomimo ukarania organu przez Sąd grzywną w wysokości 500 zł (wyrok sygn. akt I SA/Wa 454/16 z dnia 10 czerwca 2016 r.), wezwania skarżącego do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 24 stycznia 2017 r. Przy czym, jak wynika z informacji udzielonej przez organ stronom postępowania, do wydania decyzji rozstrzygającej merytorycznie sprawę pozostaje jedynie wykonanie operatu szacunkowego. Nadto zauważyć należy, że z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Tymczasem do dnia rozprawy w niniejszej sprawie, tj. do dnia 2 czerwca 2017 r. decyzja w sprawie nie została wydana. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1, § 2, § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).