I SA/Wa 446/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E. Z. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem wpisu od skargi. Zarząd Dzielnicy [...] W. w dniu [...] września 2012 r. podjął uchwałę nr [...] o odstąpieniu od sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym przy ul. [...] w W. na rzecz E. Z.. Uchwała wraz z uzasadnieniem doręczona została E. Z. w dniu [...] października 2012 r. Pismem z dnia [...] października 2012 r. E. Z. wezwała Zarząd Dzielnicy [...] W. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe Zarząd Dzielnicy [...] W. pismem z dnia [...] listopada 2012 r. poinformował skarżącą, że po ponownej analizie sprawy Zarząd Dzielnicy "podtrzymał decyzję o odstąpieniu od sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w W.". Pismo to doręczone zostało stronie w dniu [...] grudnia 2012 r. W tej sytuacji E. Z. pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...]. Skarga nadana została w urzędzie pocztowym w dniu [...] stycznia 2013 r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl natomiast art. 52 § 3 i § 4 powołanej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Zgodnie z kolei z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać jednocześnie należy, że podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym zaznaczyć trzeba, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że pismem z dnia [...] października 2012 r. E. Z. wystąpiła do Zarządu Dzielnicy [...] W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia [...] września 2012 r., nr [...]. Odpowiedź na powyższe wezwanie, udzielona pismem z dnia [...] listopada 2012 r., doręczona została skarżącej w dniu [...] grudnia 2012 r. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upływał zatem w dniu [...] stycznia 2013 r. Skarga złożona zaś została dopiero w dniu [...] stycznia 2013 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Przedmiotowa skarga, jako spóźniona, podlega więc odrzuceniu. Na marginesie podkreślić trzeba, że powoływane przez skarżącą pismo z dnia [...] grudnia 2012 r., wbrew podnoszonym twierdzeniom, nie stanowi odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to wystosowane zostało przez Burmistrza Dzielnicy [...] W. w odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia [...] grudnia 2012 r. zawierające prośbę o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wykupienia mieszkania. Jak wyżej wskazano odpowiedź na wezwanie z dnia [...] października 2012 r. udzielona została skarżącej pismem z dnia [...] listopada 2012 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.