I SA/Wa 446/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie : uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. K.kwotę 180,00 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł. (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej łącznie kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 6 października 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata G. K. pełnomocnikiem z urzędu dla T. G. W dniu 10 października 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata G. K. od powyższego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik w skardze wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 207/15 uchylił ww. zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeka zgodnie z kompetencjami wojewódzki sąd administracyjny. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Z powyższego wynika, że w sytuacji gdy pełnomocnik z urzędu zostanie ustanowiony już po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd pierwszej instancji to w świetle ww. przepisów należne jest mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Natomiast wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej należne jest wówczas, gdy prowadził sprawę także przed Sądem pierwszej instancji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 154/13 oraz I OZ 155/13). W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie z urzędu adwokat G. K. nie prowadzi sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji tj. postanowienia z dnia 4 lipca 2014 r. Reprezentował skarżącą wyłącznie na etapie drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 4 lipca 2014 r. postanowienia odrzucającego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd postanowienia przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (tj. 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lic c rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Na marginesie wyjaśnić należy, iż przyznane wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem II instancji z tytułu sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej obejmuje także wynagrodzenie za sporządzenie oraz wniesienie wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Należy mieć bowiem na uwadze, iż czynność polegająca na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej należy do zakresu postępowania przed sądem w drugiej instancji – stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a. skarga kasacyjna winna być złożona równocześnie z wnioskiem o przewrócenie terminu do jej wniesienia. Powoływane powyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. nie daje także podstaw prawnych do zasądzenia odrębnych opłat za dokonanie tej czynności (nie przewiduje odrębnej stawki wynagrodzenia). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.