I SA/Wa 459/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Monika Nowicka asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2008 r. sprawy ze skargi E. P. i R. P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Infrastruktury w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/05 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. E. i R. małż. P. pismem z dnia 21 lutego 2008 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury grzywny w związku z niewykonywaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/05. W piśmie procesowym z dnia 7 lipca 2008 r. skarżący podnieśli by "wymierzona grzywna nie była symboliczna, lecz stanowiła karę odczuwalną dla Ministra i pracowników ministerstwa". Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] orzekające o zwrocie E. i R. małżonkom P. podania z dnia 21 lutego 2005 r., w którym wnosili oni skargę na Starostę P. i Wojewodę [...]. W treści tego podania małżonkowie wskazywali, że przedmiotem ich skargi jest nieruchomość położona w K., oznaczona w planach zagospodarowania przestrzennego Gminy K. jako działka nr [...], która stanowi ich własność co wynika z prowadzonej dla tej nieruchomości księgi wieczystej, choć zgodnie z wyrokami sądów powszechnych właścicielem gruntu, mimo braku stosownego wpisu do księgi wieczystej jest Skarb Państwa. Na części tej nieruchomości znajduje się skarpa, przyczółek mostu, rynna ściekowa i kolektor sanitarny, w związku z czym żądają oni za tę część nieruchomości odszkodowania i wykupienia jej przez Skarb Państwa w oparciu o art. 124 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.). Minister Infrastruktury orzekając o zwrocie podania stanął na stanowisku, że roszczenia małżonków mają charakter cywilnoprawny. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, iż organ orzekając o zwrocie podania naruszył art. 7 i art. 9 k.p.a., gdyż rozstrzygał bez koniecznego uprzedniego wyjaśnienia treści zawartego w nim żądania. Minister w pierwszej kolejności winien był ustalić, czy żądanie, które jest przedmiotem pisma strony może być rozpatrzone w postępowaniu administracyjnym i czy mieści się to w zakresie jego właściwości. W razie zaś wątpliwości co do treści żądania winien zwrócić się do strony o uzupełnienie braków formalnych pisma przez sprecyzowanie treści żądania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. W związku z powyższym sprawa objęta podaniem małżonków z dnia 21 maja 2005 r. stanowiła przedmiot ponownie prowadzonego przez Ministra Budownictwa postępowania administracyjnego. Wobec przedłużającego się postępowania i braku rozstrzygnięcia sprawy, małżonkowie P. pismem z dnia 15 stycznia 2007 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą o wymierzenie Ministrowi Budownictwa grzywny w związku z niewykonaniem przez organ powyższego wyroku. W wyniku rozpoznania tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 września 2007 r. o sygn. akt I SA/Wa 577/07 uznał ją za uzasadnioną i wymierzył Ministrowi Budownictwa, w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), grzywnę w kwocie 2500 złotych. Odpis powyższego wyroku wraz z aktami sprawy został przekazany do organu w 10 grudnia 2007 r. (data wpływu do organu). Pismem z dnia 6 lutego 2008 r. Minister Infrastruktury poinformował E. i R. małż. P., że obecnie organem właściwym do załatwienia ich podania w zakresie roszczeń dotyczących spraw geodezyjnych i kartograficznych jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, zaś w przedmiocie roszczeń o wykup części nieruchomości zajętej pod urządzenia techniczne ich właściwym adresatem jest starosta, przy czym spór wynikły na tym tle może mieć wyłącznie charakter cywilnoprawny. W przypadku odmowy nabycia nieruchomości, strony mogą wystąpić do sądu o zobowiązanie starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, do nabycia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Minister Infrastruktury, jako naczelny organ administracji państwowej nie posiada uprawnień do nakazania staroście, nabycia na rzecz Skarbu Państwa konkretnej nieruchomości. Ponadto organ wyjaśnił, iż nie posiada ustawowych uprawnień do ingerowania w sprawach spornych związanych z władaniem nieruchomościami, które uprzednio zostały rozstrzygnięte przez właściwe sądy i organy administracji publicznej. W tym samym dniu Minister Infrastruktury przekazał kopię podania stron z dnia 21 maja 2005 r. do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, w celu rozpatrzenia w części dotyczącej przyznania odszkodowania na podstawie art. 417 § 1 k.c., w następstwie "ewidentnie źle sporządzonej dokumentacji geodezyjnej w latach 1955-71.", W tym stanie sprawy E. i R. P. pismem z dnia 21 lutego 2008 r. ponownie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 16 maja 2006 r. zarzucając Ministrowi ignorowaniem tego wyroku oraz wyroku Sądu z dnia 18 maja 2007 r. sygn. I SA/Wa 577/07. W uzasadnieniu skargi małżonkowie zażądali załatwienia ich sprawy przez wydanie decyzji, a nie przez przesyłanie im pism z uwagami "biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, proszę o uznanie sprawy za wyjaśnioną". Zdaniem skarżących uprzednio wymierzona Ministrowi kara 2500 złotych nie odniosła żadnego skutku. (...) i "gdyby to było 250.000 złotych i pracownicy resortu przez rok pozostaliby bez premii, to wówczas może ktoś zainteresowałby się swoimi obowiązkami". W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie i wniósł o oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotowa skarga została wniesiona w związku z brakiem rozstrzygnięcia przez Ministra Infrastruktury całości sprawy objętej wnioskiem małżonków P. z dnia 21 maja 2005 r., po wyroku sądowym z dnia 16 maja 2006 r. uchylającym wydane w sprawie postanowienia administracyjne obydwu instancji. Przy czym bezczynność ta trwa mimo wymierzenia organowi z tego tytułu grzywny wyrokiem Sądu z dnia 18 września 2007 r. Jest ona kolejną skargą w sprawie, wniesioną w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl tego przepisu w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W świetle powyższej regulacji warunkiem skutecznego wniesienia skargi o wymierzenie organowi grzywny w związku z jego bezczynnością po wyroku uchylającym wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest uprzednie pisemne wezwanie organu do załatwienia sprawy. Wezwanie takie musi być wystosowane również wówczas, gdy organ pozostaje w zwłoce, pomimo wymierzeniu mu już wcześniej z tego tytułu przez Sąd grzywny. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, po wymierzeniu przez Sąd w dniu 18 września 2007 r. Ministrowi grzywny i zwrocie akt administracyjnych sprawy do organu, małżonkowie P. nie wystosowali do Ministra Infrastruktury wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Skoro zaś wspomniane wezwanie stanowi przesłankę dopuszczalności skargi w sytuacji bezczynności organu po wyroku uchylającym dany akt, niedochowanie przez skarżących tego warunku skutkować musi jej odrzuceniem. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.