I SA/Wa 459/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., po rozpatrzeniu wniosku P. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. wydanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w sprawie [...] – stwierdziło niedopuszczalność wniosku wniesionego w trybie art. 127 § 3 kpa. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: P. B. zwrócił się do Prezydenta W. o wydanie zaświadczenia o rodzaju i wysokości udzielonej pomocy finansowej A. i O. B. w okresie od 1 stycznia 2012 r. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o ww. treści. Rozpoznając zażalenia na to postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] orzekło o jego utrzymaniu w mocy. W końcowej części postanowienia pouczyło o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z art. 127 § 3 kpa. P. B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Po rozpatrzeniu złożonego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło niedopuszczalność złożonego wniosku. W uzasadnieniu wskazało, że dotyczy on postanowienia ostatecznego w toku instancji, co stanowi o niedopuszczalności wniosku, zgodnie z treścią art. 134 kpa. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. B. W skardze podniósł zarzuty dotyczące odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należy uznać za bezzasadną. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej ppsa) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego aktu w oparciu o powołane wyżej przepisy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego, natomiast zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (...). Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stwierdzenie niedopuszczalności odwołania wniesionego od postanowienia wydanego przez organ II instancji w postępowaniu odwoławczym, nie może być przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie W ocenie Sądu stanowisko Kolegium jest prawidłowe. Niedopuszczalność odwołania określona w art. 134 kpa może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Natomiast przesłanka podmiotowa oznacza złożenie odwołania przez legitymowany podmiot - stronę postępowania w sprawie. Pogląd zbieżny z powyższym prezentowany jest także w literaturze przedmiotu (vide: B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Wyd. 8 str. 243.0 Konstatując powtórzenia wymaga, iż przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do badania, w pierwszej kolejności, dopuszczalności odwołania. Dopuszczalność odwołania jest zaś określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot, przesłanki przedmiotowe natomiast - to wniesienie odwołania od orzeczenia, którego zaskarżenie przewidują przepisy prawa. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 316/08, oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 209/08,). W świetle powyższego, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania, że od decyzji wydanej przez organ II instancji w postępowaniu odwoławczym przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. (art. 127 § 3 kpa). W konsekwencji nie ma racji skarżący stojąc na stanowisku, że Kolegium dopuściło się naruszenia art. 134 k.p.a. Odnośnie natomiast wadliwego pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] listopada 2012 r. sąd zajął stanowisko w uzasadnieniu postanowienia wydanego w sprawie I SA/Wa 460/13. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji