I SA/Wa 471/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fabryki [...] z o.o. z siedzibą w W. na czynność materialno - techniczną Prezydenta [...] polegającą na aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynikającej ze zmian: nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r., [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Fabryka [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność materialno - techniczną Prezydenta [...] polegającą na aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, poprzez wykazanie w niej Skarbu Państwa jako właściciela gruntu (a Prezydenta [...] jako gospodarującego tym gruntem) o powierzchni 74 m2, stanowiącego działkę ewidencyjną oznaczoną numerem [...] z obrębu ewidencyjnego [...], dla którego prowadzona jest przez Sąd Rejonowy dla W. – [...] w W. XV Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta KW nr [...], która to aktualizacja wynika ze zmian: nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r., [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie wyznaczenie rozprawy i oddalenia skargi w całości. Wskazał, że Fabryka [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. nie zachowała terminu do wniesienia skargi. Ponadto podniósł, że zmiana w ewidencji gruntów i budynków została wprowadzona zgodnie z danymi zawartymi w opracowaniu przyjętym do zasobu pod nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (dalej: “u.s.a"), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 u.s.a.). Polega więc ona na zbadaniu, czy organ administracji publicznej dokonał naruszenia przepisów prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrola ma trójwymiarowy charakter, bowiem składa się na nią ocena zgodności rozstrzygnięcia bądź działania z prawem materialnym, dochowania wymaganej prawem procedury oraz respektowania reguł kompetencji. Zakres kontroli administracji publicznej wyznaczony jest przez art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: “p.p.s.a."). Zgodnie z przytoczonymi przepisami, sądy administracyjne orzekają w przedmiocie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, wydawane przez terenowe organy administracji rządowej lub organy jednostek samorządu terytorialnego; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a; czynności poddane kontroli sądów administracyjnych na mocy ustaw szczególnych. Właściwość sądów administracyjnych obejmuje też rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymieniony w ustawie zakres spraw, które można nazwać mianem sprawy sądowoadministracyjnej, ma charakter katalogu zamkniętego. Oznacza to, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania spraw, które nie zostały enumeratywnie wskazane w ustawie. Sąd administracyjny bada z urzędu dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Brak tej przesłanki procesowej skutkuje bowiem nieważnością postępowania sądowoadministracyjnego (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest czynność materialno – techniczna organu polegająca na aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynikająca ze zmian: nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r., [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. Stosowanie do § 44 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, starosta jest zobowiązany do utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Operat ewidencyjny, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej: “p.g.k."), jest zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach. Informacje o gruntach obejmują dane o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klasach gleboznawczych, oznaczeniu ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje o budynkach to dane o ich położeniu, przeznaczeniu, funkcjach użytkowych oraz ogólne dane techniczne. Informacje o lokalach dotyczą ich położenia, funkcji użytkowych, a także powierzchni użytkowej. Ewidencja wskazuje również właściciela lub władającego tymi nieruchomościami. Zgodnie § 45 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych lub wyeliminowania danych błędnych. Polega więc ona na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi bądź na ich zmodyfikowaniu. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może mieć miejsce z urzędu lub na wniosek właścicieli gruntu, budynku czy lokalu, którego zmiany mają dotyczyć (art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b p.g.k.). Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków może przybrać dwojaką formę. W przypadku, gdy aktualizacja następuje na podstawie: przepisów prawa; wpisów w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych; zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu; wpisów w innych rejestrach publicznych czy dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ma ona formę czynności materialno – technicznej, zaś w pozostałych przypadkach ustawa wymaga wydania decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2b p.g.k.). W niniejszej sprawie zmiana w ewidencji gruntów została dokonana zgodnie z danymi zawartymi w opracowaniu przyjętym do zasobu pod nr [...], które należy zakwalifikować jako dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Gdy źródłem aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków jest taki dokument, ustawa nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Należy zatem uznać, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w niniejszej sprawie została dokonana we właściwej formie, wskazanej przez ustawę. Wobec tego, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków miała formę czynności materialno – technicznej, nie może być ona przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Ustawa nie wymienia bowiem takiej formy działania organu administracji publicznej jako czynności, która może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Czynność materialno-techniczna polegająca na aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków stanowi czynność podjętą w zakresie administracji publicznej, jednakże jej dokonanie wynika z realizacji nałożonego na starostę obowiązku prowadzenia operatu ewidencji gruntów i budynków oraz utrzymania tego operatu w stanie aktualności, w ramach zadania z zakresu administracji rządowej. Obowiązek zawiadomienia o zmianach w danych ewidencyjnych dokonanych w drodze czynności materialno-technicznej, o którym stanowi § 49 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia, nie dotyczy oraz nie realizuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków osób, do których kierowane jest zawiadomienie o dokonanej aktualizacji, które to uprawnienia lub obowiązki miałyby wynikać z przepisów prawa. Stanowisko to jest zgodne z aktualną linią orzeczniczą, zgodnie z którą wprowadzana przez starostę z urzędu w drodze czynności materialno-technicznej zmiana aktualizująca operat ewidencji gruntów i budynków, o której starosta tylko zawiadamia w trybie § 49 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, nie ma charakteru aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i nie przysługuje na nią skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (zob. postanowienie WSA w Krakowie z 19 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 846/13, LEX nr 1513772; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 lipca 2018 r. sygn. VIII SA/Wa 505/18, LEX nr 2531007; postanowienie WSA w Opolu z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. II SA/Op 203/19, LEX nr 2691282; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 27 marca 2017 r. sygn. II SA/Gl 1057/16, LEX nr 2269618; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 września 2019 r. sygn. III SA/Gd 251/19, 2723698). Wobec powyższego, w niniejszej sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego, gdyż skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.