I SA/Wa 482/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr[...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I . Stan faktyczny 1. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Prezydent W. ponownie zawiesił z urzędu postępowanie z wniosku A. J. (dalej powoływany jako skarżący) w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...] daw. "[...]" nr [...] do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] września 1951 r. nr [...]. 2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. 3. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2009 roku. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda stwierdził, że rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia o odmowie przyznania prawa własności czasowej stanowi zagadnienie wstępne dla postępowania odszkodowawczego w trybie art. 215 ugn. W przypadku bowiem, gdyby zaistniała sytuacja, że Minister Infrastruktury stwierdziłby nieważność powołanej decyzji o odmowie przyznania prawa własności czasowej, roszczenie o przyznanie prawa własności czasowej zostałoby zaspokojone. 4. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem Wojewody [...] i wniósł na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprzeciwiając się wstrzymywaniu organu w rozpatrywaniu sprawy. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał jego kontroli oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organy administracji, orzekające w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej ppsa), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. 2. Podkreślić należy, że w analogicznej sprawie dotyczącej odszkodowania za sąsiednią nieruchomość skarżącego położną przy ul.[...] – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie już w wyroku z dnia 18 października 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1047/07, uchylił wcześniejsze zapadłe w niej postanowienie Wojewody oraz Prezydenta W. w przedmiocie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd jednoznacznie stwierdził, że postępowanie w przedmiocie odszkodowania może toczyć się niezależnie od postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. 3. Sąd w całości ten pogląd podziela, ponieważ stan prawny i faktyczny jest w tych dwóch sprawach analogiczny i brak było podstaw do odmiennego potraktowania sprawy nieruchomości położonej przy ul.[...], niż sprawy nieruchomości przy ul. [...]. Uznać należy, że sprawa o unieważnienie decyzji o odmowie przyznania prawa własności czasowej nie stanowi zagadnienia wstępnego dla sprawy o ustalenie odszkodowania prowadzonej w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 26, poz. 2603 ze zm.) - dalej powoływana jako ugn. Ponadto odmienne orzeczenie w niniejszej sprawie – chociaż ani Sąd ani organ, nie są związane orzeczeniem dotyczącym odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] - naruszyłoby zasadę jednolitości orzecznictwa i prowadziłoby do wydania dwóch różnych orzeczeń w analogicznych sprawach skarżącego, co w demokratycznym państwie prawa urzeczywistniającym zasadę zaufania obywateli do organów władzy publicznej – w tym również sądowniczej – nie powinno mieć miejsca. 4. Tak więc zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] zapadły z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do zawieszenia z urzędu postępowania, w sytuacji kiedy nie było do tego podstaw. Tym samym konieczne jest uchylenie postanowień organów obu instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organy winny uwzględnić wszystkie wskazania, co do dalszego postępowania, wyrażone w niniejszym wyroku. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.