I SA/Wa 495/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. Z. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/14, postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/14, w sprawie skarg [...] na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał organ do rozpoznania wniosków skarżących z 4 lutego 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] nr inw. [...] hip. [...]- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wobec nierozpoznania sprawy w wyznaczonym przez Sąd terminie, J. Z. działając jako kurator spadku po Z. S., pismem z 12 października 2017 r., wezwał Prezydenta [...] do wykonania ww. wyroku, a następnie wniósł w tym przedmiocie skargę do sądu administracyjnego. Postanowieniem z 15 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1863/17, Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę J. Z. J. Z. działając jako kurator spadku po Z. S., 22 stycznia 2018r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nową skargę, domagając się ponownie w oparciu o art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ukarania Prezydenta [...] grzywną za niewykonanie wyroku z 2 lutego 2015 r. Uiścił również wpis sądowy w kwocie 200 złotych. Pismem z 7 czerwca 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego radcę prawnego A. S., do udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy przed wniesieniem do Sądu skargi z 22 stycznia 2018 r., na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku WSA w Warszawie z 2 lutego 2015 r., występował do organu z wezwaniem do wykonania wyroku (art. 154 P.p.s.a), a jeśli tak, do nadesłania odpisu złożonego wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że załączone do skargi wezwanie z 12 października 2017 r., poprzedzało skargę z 17 października 2017 r., odrzuconą prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2018 r. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego wskazał, że stosowne wezwanie zostało złożone pismem z 12 października 2017 r. Wskazał również, że postanowieniem w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1863/17, Sąd odrzucił skargę ze względów formalnych, co oznacza, że ww. wezwanie poprzedzające odrzuconą skargę, nie zostało skonsumowane i może stanowić podstawę do wydania orzeczenia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "P.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynika, że koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Innymi słowy jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu. Zarządzeniem z 5 czerwca 2018 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni wezwania Prezydenta [...] do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/14 (pod rygorem odrzucenia skargi). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca w terminie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Jako wyczerpanie wymaganego przepisem art. 154 § 1 P.p.s.a. trybu, skarżący wskazał pismo z 12 października 2017 r. W ocenie Sądu wskazane wezwanie z 12 października 2017 r. nie może jednak stanowić skutecznego wyczerpania trybu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie to odniosło skutek wobec dopuszczalności wcześniejszej skargi J. Z - kuratora spadku po Z. S., zakończonej prawomocnym postanowieniem z 15 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1863/17, którym Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę J. Z. Wskazać należy, że jedno wezwanie nie może odnosić skutku do innej skargi o wymierzenie grzywny. Jak wynika wprost z treści powołanego wyżej art. 154 § 1 P.p.s.a. strona może wnieść skargę na niewykonanie wyroku Sądu, po uprzednim wezwaniu organu do jego wykonania. Należy mieć również na względzie, że instytucja wezwania do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy służyć ma temu, aby organ administracji wykonał wyrok zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Uwzględniając zatem tę funkcję wezwania nie sposób przyjąć (jak chciałyby tego skarżący), że w przypadku ponowienia skargi o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonywaniem przezeń wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postepowania, nie istnieje konieczność powtórnego poprzedzenia jej owym wezwaniem. Wezwanie takie powinno być zatem każdorazowo złożone do organu przed wniesieniem kolejnych skarg do Sądu. Nie ma przy tym znaczenia jakim rozstrzygnięciem zakończyło się wcześniejsze postępowanie sądowe. To zaś oznacza, że owo wezwanie (zawarte w piśmie z 12 października 2017 r.) zostało już procesowo skonsumowane. Brak zaś ponowienia po ww. postanowieniu tego rodzaju wezwania powoduje, że obecnie droga do sądu administracyjnego skarżącemu się nie otworzyła i skarga podlegać musi odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu (pkt 2) orzeczono zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.