I SA/Wa 519/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A. G. w przedmiocie niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 143/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych; 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej A. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. G. wniosła skargę na Prezydenta [...] w przedmiocie niewykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2014r. sygn. akt I SAB/Wa 143/14. B. W. (poprzednik prawny skarżącej) dnia 30 kwietnia 1991 r. złożył wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] grudnia 1996 r. sygn. akt [...] następcą prawnym wnioskodawcy jest A. W., która po zawarciu w dniu 3 lipca 2004 r. związku małżeńskiego przyjęła nazwisko G. Pismami z dnia 15 maja 2000 r. organ zwrócił się do Urzędu Dzielnicy [...] Gminy [...] o podanie informacji, czy przedmiotowa nieruchomość stała się własnością Gminy oraz kiedy nastąpiło wejście na nieruchomość i na podstawie jakich decyzji. Kolejnym pismem z dnia 18 lipca 2000 r. organ zwrócił się do ww. o przesłanie kopii fragmentu mapy ewidencji gruntu z wniesionymi granicami opisanej nieruchomości wraz z ujawnieniem obecnych właścicieli i użytkowników. Pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. Prezydent [...] wystąpił do Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] o przesłanie dokumentów dotyczących przydzielenia gruntu Spółdzielni, protokołu zdawczo-odbiorczego oraz rozpoczęcia i zakończenia budowy domów przy obecnej ul. [...] oraz przy ul. [...]. Pismem z dnia 4 marca 2010 r. Prezydent zwrócił się do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] z prośbą o wystąpienie do sądu z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości – K. G. i J. N. Ponadto pismami również z ww. daty organ wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] o przesłanie dokumentów dotyczących przejęcia nieruchomości pod inwestycję, lokalizacji pozwoleń lub innych, z których wynika fakt zajęcia gruntu oraz do Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] o przesłanie dokumentów oraz informacji z rejestru gruntów a także decyzji komunalizacyjnej. W dniu 17 czerwca 2010 r. wpłynęło do organu postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. sygn. akt [...] o ustanowieniu kuratora dla nieobecnego J. N. Pismem z dnia 7 marca 2011 r. Prezydent wystąpił do Ambasady RP w Państwie [...] z prośbą o pomoc w odszukaniu K. G. i jego ewentualnych spadkobierców, gdyż przez Sądem Rejonowym [...] prowadzona jest sprawa o ustanowienie kuratora dla ww. Pismo zostało ponowione w dniu 20 lipca 2011 r. oraz w dniu 25 października 2011 r. W dniu 14 marca 2012 r. wpłynęło do organu postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. sygn. akt [...] o ustanowieniu kuratora dla nieznanego z pobytu K. G. Pismami z dnia 26 kwietnia 2012 r. Prezydent zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] i Biura Administracyjno-Gospodarczego Wydziału Archiwum w [...] o przesłanie dokumentów i informacji w sprawie. Pismem z dnia 17 września 2012 r. A. G. wniosła zażalenie na przewlekłe rozpatrzenie sprawy przez Prezydenta [...]. Pismem z dnia 30 października 2012 r. Prezydent poinformował stronę postępowania, że ze względu na konieczność dokonania analizy zgromadzonej dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe zakończenie postępowania w terminie określonym w art. 35 k.p.a. i wskazał, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia 28 lutego 2013 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uznał ww. zażalenie z dnia 17 września 2012 r. za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Akta sprawy wraz z postanowieniem Wojewody wpłynęły do organu I instancji w dniu 13 listopada 2012 r. Prezydent pismem z dnia 13 marca 2014 r. poinformował stronę, że ze względu na bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku w terminie określonym w postanowieniu Wojewody, a wydanie decyzji w sprawie nastąpi do 31 lipca 2014 r. A. G., reprezentowana przez adw. M. B., pismem z dnia 10 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku poprzednika prawnego skarżącej z dnia 30 kwietnia 1991 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Pismem z dnia 15 marca 2013 r. Prezydent [...] poinformował stronę postępowania, że ze względu na konieczność uzupełnienia dokumentacji niezbędnej do ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki określone w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe zakończenie postępowania w terminie wskazanym w postanowieniu Wojewody. Jednocześnie poinformował, iż postępowanie zostanie zakończone w terminie do dnia 31 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 maja 2014r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok stał się prawomocny od dnia 2 sierpnia 2014r. a do organu wpłynął w dniu 7 lipca 2014r. Pomimo upływu 2 miesięcznego terminu do rozpoznania wniosku organ nie zakończył postępowania. Nie podjął też żadnych widocznych czynności zmierzających do jego zakończenia wskazując, że trwa analiza zgromadzonych dokumentów. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "Ppsa"). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 maja 2014r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 7 lipca 2014 r., a zatem termin załatwienia sprawy przez Prezydenta upłynął. Skoro, Prezydent miasta W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, nie załatwił sprawy, to wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony. W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, iż funkcję represyjno-dyscyplinującą spełni grzywna w wysokości 1000,00 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 Ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Należy wskazać, że pomimo upływu 2 miesięcznego terminu do rozpoznania wniosku organ nie zakończył postępowania. Nie podjął też żadnych widocznych czynności zmierzających do jego zakończenia wskazując, że trwa analiza zgromadzonych dokumentów. Okoliczności te wpłynęły na wymiar grzywny ale jednocześnie Sąd miał na uwadze to, że najważniejszym elementem tego typu postępowania jest funkcja dyscyplinująca organ, mająca spowodować jak najszybsze zakończenie postępowania administracyjnego. Nawiązując do realiów spraw tego typu, jak przedmiotowa, w ocenie Sądu działanie podjęte w tej skali dolegliwości, istotnie prowadzi do rozpoznania wniosku przez organ w możliwie szybkim terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 Ppsa orzekł, jak sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.