I SA/Wa 520/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi A. F. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić wykładni postanowienia. Skarżący A. F. wniósł o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2018 r., którym odrzucono jego skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...]w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku o wykładnię skarżący podał, że wnosi o sporządzenie i doręczenie wykładni postanowienia z uwagi na jego niejasność dla strony, gdyż nie do przyjęcia jest nie wyeliminowanie decyzji, która wprost nawołuje do nienawiści rasowej i szerzy dyskryminacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) Sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego konieczność dokonania wykładni postanowienia lub uzasadnienia zachodzi tylko wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób nieprecyzyjny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Zatem warunkiem dokonania wykładni postanowienia jest istnienie wątpliwości, co do jego treści. Natomiast nie jest dopuszczalne rozstrzyganie przez sąd wątpliwości strony powstałych na tle uzasadnienia postanowienia lub dokonanej w nim interpretacji przepisów prawa. W drodze wniosku o dokonanie wykładni orzeczenia nie można kwestionować jego prawidłowości. Wykładnia orzeczenia nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy, nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 66/15, Lex Omega nr 1646166; z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 22/15, Lex Omega nr 1628848; z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/12, Lex Omega nr 1494564 oraz z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 662/09, Lex Omega nr 1461312). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wykładnię postanowienia z dnia 18 kwietnia 2018 r. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi konieczność dokonania wykładni tego postanowienia, gdyż określono w nim w sposób precyzyjny powody odrzucenia skargi A. F. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...]. Podnoszone we wniosku o wykładnię kwestie dotyczące nienawiści rasowej i dyskryminacji nie dotyczą wątpliwości co to treści postanowienia z dnia 18 kwietnia 2018 r. i wykraczają poza zakres wykładni powodów odrzucenia skargi, jakiej sąd może dokonać na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd odmówił wykładni, orzekając jak w sentencji, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a.