I SA/Wa 527/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Mirosław Gdesz Protokolant referent stażysta Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Z. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W tym miejscu zaznaczyć należy, że składowi orzekającemu znana jest z urzędu okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt I OSK 1853/12 postanowił na podstawie przepisu art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego budzące wątpliwości zagadnienie prawne: "Czy prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wynikające z art. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.), przysługuje w sytuacji, gdy przed opuszczeniem byłego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez właściciela nieruchomości z przyczyn, o których mowa w art. 1 powyższej ustawy, nieruchomość została włączona do kołchozu lub podlegała nacjonalizacji z innych przyczyn". Wskazać należy, że stosownie do treści przepisu art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygniecie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów administracyjnych, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 p.p.s.a.) – Jan Paweł Tarno Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 2, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r.). W ocenie składu orzekającego rozpoznanie powyższego pytania prawnego przez skład rozszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miał wpływ na rozpoznanie skargi Z. C. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez sąd drugiej instancji wskazanego wyżej zagadnienia prawnego.