I SA/Wa 541/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Joanna Skiba Protokolant referent stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2012 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z [...] stycznia 2012 r., nr [...] o zwrocie W. K. podania z 27 grudnia 2012 r., w części dotyczącej oddania skradzionych dokumentów z mieszkania (pkt 4a i 5a pisma). Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. W. K. wniósł do Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podanie z 27 grudnia 2011 r. W piśmie tym W. K. sformułował w pkt 1), 2), 3), 4), 4a), 5) i 5a) swe żądania. W pkt 4a) i 5a) wnoszący podanie domagał się oddania dokumentów skradzionych z mieszkań w W. i B. Burmistrz Gminy B. postanowieniem z [...] stycznia 2012 r., nr [...] - działając na podstawie art. 66 § 3 Kpa w związku z art. 14 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) - zwrócił W. K. podanie, w części dotyczącej oddania skradzionych dokumentów z mieszkania. W uzasadnieniu organ wskazał, że zastosował przepis art. 66 § 3 Kpa bowiem nie miał możliwości ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia wniosków zawartych w pkt 4a) i 5a) podania z 27 grudnia 2011 r. Od powyższego postanowienia W. K. wniósł zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] lutego 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z [...] stycznia 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 66 § 3 Kpa jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Kolegium wskazało, że ustawa o pomocy społecznej w art. 36 wylicza jakiego rodzaju pomoc może być udzielona przez ośrodek pomocy społecznej. Żądanie wnioskodawcy o oddanie skradzionych dokumentów z mieszkania nie mieści się w katalogu świadczeń przyznawanych w ramach tej ustawy. Zdaniem organu odwoławczego wniosek osoby ubiegającej się o pomoc, który zawiera żądanie wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w art. 36 ustawy nie podlega rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń. W ocenie organu odwoławczego, tym samym Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działający z upoważnienia Burmistrza Gminy B. nie był właściwy do jego rozpoznania. Na powyższe postanowienie W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze ponownie wniósł o oddanie skradzionych dokumentów uważając, że bezzasadnie zwrócono jego podanie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Poza sporem jest to, że z treści pkt 4a) i 5a) podania W. K. z 27 grudnia 2011 r. wynika żądanie dotyczące zwrotu skradzionych dokumentów z mieszkań. Zgodzić należy się zatem z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W., że żądanie skarżącego zostało skierowane do organu, który nie był właściwy do jego załatwienia, a z danych podania nie wynikało jaki inny organ administracji publicznej byłby właściwy do jego załatwienia. Jak słusznie wskazało Kolegium żądanie skarżącego wykracza poza zakres kompetencji przyznany organom pomocy społecznej. To czego domaga się skarżący od organu pomocy społecznej nie mieści się w zakresie zadań i kompetencji wynikających z art. 15, art. 17, art. 18 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728, ze zm.) i nie mieści się w katalogu świadczeń pieniężnych i niepieniężnych realizowanych przez pomoc społeczną, o których mowa w art. 36 tej ustawy. Trafnie więc uznał organ odwoławczy, że organ pomocy społecznej nie był właściwy do merytorycznego rozpoznania żądania W. K. w tym zakresie. W konsekwencji Burmistrz Gminy B., co do tej części podania strony, miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 Kpa i zwrócić w tej części podanie skarżącego informując, że nie jest organem właściwym do rozpoznania wniosku w tym zakresie, jak również, że niemożliwe jest ustalenie organu właściwego do rozpoznania wniosków skarżącego. Odnosząc się do podniesionych przez pełnomocnika na rozprawie zarzutów naruszenia przez organy przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa i art. 66 § 1 i 3 w zw. z art. 8 Kpa Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, co do tego, że Burmistrz Gminy B. mógł zastosować w sprawie art. 66 § 1 Kpa i w zakresie pkt 4a) i 5a) podania wskazać jako organ właściwy - organ ścigania Z przepisów art. 1 i art. 5 § 2 pkt 3 Kpa oraz przepisów Działu II Rozdziału 1 Kodeksu normujących wszczęcie postępowania administracyjnego wynika, że "organem właściwym", o którym mowa w przepisach art. 65 § 1 i art. 66 § 1 i 3 Kpa jest inny organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 Kpa, właściwy do załatwiania spraw indywidualnych w formie decyzji administracyjnej (art. 1 Kpa). Do organów tego typu nie należą organy ścigania, o których mowa w art. 10 § 1 Kodeksu postępowania karnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 206/09 (opubl. CBOSA) z przepisu art. 65 § 1 Kpa wynika, że przekazanie podania będzie możliwe tylko i wyłącznie wtedy, gdy sprawa należy do właściwości innego organu administracji publicznej, a nie sądu powszechnego i nie prokuratury. Prokuratura nie jest bowiem organem administracji publicznej rozpatrującym sprawy administracyjne, oczywiście poza przypadkiem, gdy prokurator działa jako organ w ujęciu funkcjonalnym, np. w sprawach o udostępnienie informacji publicznej, i nie mogłaby być związana postanowieniem wydanym w oparciu o art. 65 § 1 Kpa. W konsekwencji przekazanie podania w opisanym powyżej trybie możliwe jest wyłącznie pomiędzy organami administracji publicznej. Zdaniem Sądu, stanowisko zaprezentowane w powyższym wyroku NSA jest aktualne na gruncie sprawy dotyczącej kontroli legalności postanowienia wydanego na podstawie art. 66 § 3 Kpa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji. O kosztach należnych pełnomocnikowi skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 tej ustawy w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).