I SA/Wa 542/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Agnieszka Miernik WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi M. T. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 112/07. 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. T. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. T. (zwana dalej skarżącą) reprezentowana przez radcę prawnego P. F. w dniu 9 marca 2009 r. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 112/07 zobowiązującego Prezydenta W. do wydania orzeczenia w sprawie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości [...] położonej przy ul.[...], oznaczonej nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Jednocześnie skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny z powodu przewlekłości postępowania w wysokości ośmiokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W skardze wskazano, że odpis prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynności i zobowiązującego organ do rozstrzygnięcia sprawy – został doręczony Prezydentowi W. w dniu 28 stycznia 2008 roku. Pomimo upływu 25 miesięcy od dnia otrzymania wyroku wraz z aktami sprawy – organ nie wykonał prawidłowo i w całości powołanego wyroku. W związku z tym skarżąca pismem z dnia 22 lutego 2010 r. wezwała organ do wykonania wyroku. W uzasadnieniu skargi zarzucono również nie wydanie orzeczeń w odniesieniu do cz. działek nr [...] oraz nr [...], w konsekwencji czego nie jest możliwe sporządzenie aktów notarialnych o ustanowieniu na rzecz skarżącej prawa użytkowania wieczystego. Ponadto skarżąca wskazała, że decyzje wydane w odniesieniu do pozostałych działek zawierają błędy w zakresie oznaczenia działek. Organ nie uiścił również na rzecz skarżącej kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że rozpoznał w całości wniosek skarżącej o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego wydając następujące decyzje: - nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. ustanawiającą prawo użytkowania wieczystego gruntu o pow. [...] m2 (działka nr[...]); - nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. ustanawiającą prawo użytkowania wieczystego gruntu o pow. [...] m2 (działka nr [...]); - nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu o pow. [...] m2 (cz. Działki[...]) oraz gruntu o pow. [...] m2 (cz. działki nr[...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. 2. Z powyższego wynika, iż wymierzenie kary grzywny organowi administracyjnemu może nastąpić w dwóch przypadkach. Po pierwsze, w przypadku niewydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia w terminie określonym w wyroku Sądu stwierdzającym bezczynność organu. Po drugie, w przypadku niewydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia po wyroku Sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. 3. Nie ulega żadnym wątpliwościom, że skarżąca przed wniesieniem skargi wezwała właściwy organ tj. Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia tj. wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r. uwzględniającego skargę na bezczynność tego organu. Nastąpiło to w piśmie z dnia 22 lutego 2010 r. tak więc formalne warunki dopuszczalności wniesienia skargi zostały wyczerpane. 4. Z akt sprawy wynika, że w dniu 28 stycznia 2008 r. akta postępowania administracyjnego wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone organowi. Od tej daty rozpoczął bieg termin do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości. Do daty wniesienia skargi organ wydał dwie decyzje w odniesieniu do wniosku skarżącej tj. decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. oraz z dnia [...] listopada 2008 roku. Prezydent W. nie rozpatrzył jednak sprawy w pozostałym zakresie. Poza sporem pozostaje bowiem okoliczność, że do daty wniesienia skargi nie został rozpatrzony wniosek w odniesieniu do dwóch działek tj. nr [...] oraz nr[...]. W tym przedmiocie decyzja została wydana dopiero w dniu [...] marca 2010 r. 5. Tym samym skarżąca miała legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art. 154 § 1 ppsa. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ppsa, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ppsa nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Niemniej fakt ten ma wpływ na ustalenie wysokości grzywny w ramach określonych przez art. 154 § 6 ppsa. 6. Stosownie do treści art.154 § 6 ppsa wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W związku z tym uznano, że grzywna w wysokości 500 zł będzie adekwatna biorąc pod uwagę po pierwsze fakt częściowego wykonania wyroku z dnia 15 listopada 2007 r. już w 2008 r., a po drugie wydanie w dniu [...] marca 2010 r. decyzji dotyczącej pozostałych działek. 7. Natomiast poza zakresem niniejszej sprawy pozostają kwestię "prawidłowego wykonania" wyroku i mylnego oznaczenia działek w dwóch decyzjach Prezydenta W. , ponieważ ocena poprawności rozstrzygnięć nie mieści się w granicach sprawy dotyczącej niewykonania wyroku. Również kwestia wykonania wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów nie podlega ocenie w ramach skargi na niewykonanie wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 154 § 1 i 6 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.