I SA/Wa 554/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu zażalenia T. G. od postanowienia Prezydenta [...] z [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania treści zawartych w decyzjach administracyjnych z [...] września 2015 r., nr: [...], [...], [...], [...], [...] - utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że postanowieniem z [...] stycznia 2016 r., nr [...] Prezydent [...] odmówił sprostowania treści zawartych w wyżej opisanych decyzjach z [...] września 2015 r., wskazując, iż okoliczności podane przez skarżącą nie występują, zatem brak jest podstaw do sprostowania błędów. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła T. G.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę wskazało, że zgodnie z art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W ocenie Kolegium, zaskarżone postanowienie z [...] stycznia 2016 r. odpowiada prawu. Organ zauważył, że ze złożonego przez skarżącą wniosku nie wynika, w jaki sposób omyłki pisarskie miałyby zostać sprostowane. Skarżąca wskazała na szereg omyłek pisarskich, które w jej ocenie znalazły się w decyzjach Prezydenta [...] z [...] września 2015 r., natomiast nie został przez skarżącą wskazany sposób ich sprostowania. Kolegium dodało, że wniosek sporządzony został odręcznie w sposób bardzo nieczytelny i dalece niezrozumiały. Kolegium podniosło, że wiadomo mu z urzędu, iż T. G. prowadzi wiele spraw przed organami I i II instancji, zaś decyzje wydane przez Kolegium są przedmiotem skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca nabyła i posiada umiejętności w zakresie formułowania wniosków i żądań. Nie jest zadaniem Kolegium (podobnie organu I instancji) domyślanie się i działanie z urzędu, aby rozszyfrowywać pisma skarżącej i prostować treści w sposób, który nie został wprost wskazany przez skarżącą. W ocenie organu odwoławczego, chociażby z tego względu, należało odmówić skarżącej sprostowania błędów w decyzji. Kolegium podkreśliło, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia zawsze może złożyć odwołanie do organu II instancji. Kolegium uznało, że prawidłowo organ I instancji odmówił skarżącej sprostowania błędów w swoich decyzjach, choć w ocenie Kolegium, sam wniosek był wadliwy i nie zawierał wskazań co do treści jakiej skarżąca oczekuje, w wyniku ewentualnego sprostowania decyzji. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę złożyła T. G. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 27 października skarżąca wyjaśniła, że celem jej wniosku z 23 grudnia 2015 r. było sprostowanie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego przez organ. Cytaty podane w piśmie, we wskazanych decyzjach uzupełniła treścią, jaka jej zdaniem jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Wprawdzie nie można zgodzić się z Kolegium, że wniosek skarżącej jest niezrozumiały, to jednakże to chybienie organu nie miało wpływu na prawidłową treść rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia wniosku z 23 grudnia 2015 r. wynika, że skarżąca kwestionuje ustalenia stanów faktycznych w decyzjach z [...] września 2015 r. o numerach przez nią wskazanych. Otóż podnosi, że lokal nie ma sztucznego oświetlenia, polemizuje ze stanowiskiem organu co do obecności syna podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego. W kontekście pojęcia "szczególnie uzasadnionego przypadku" wskazuje na swoją niepełnosprawność, pogarszający się stan zdrowia, codzienne wydatki, w tym na leki, wyżywienie i inne potrzeby. Skarżąca domaga się sprostowania, w jej ocenie błędów, we wskazanych decyzjach uznając, że organ wadliwie ustalił stan faktyczny w sprawach objętych tymi decyzjami. Jednakże zgodnie z art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, że błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, a błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki. Natomiast nie podlegają sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. wyroki NSA: z 23 IV 2001 r., sygn. akt II SA 863/00, lex 75522; z 20 III 2008 r., sygn. akt II OSK 258/07, lex 505247). Wadliwe, w ocenie skarżącej, ustalenia stanów faktycznych we wskazanych przez nią decyzjach mogły być zwalczane jedynie w odwołaniu od decyzji, a nie w trybie art. 113 § 1 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.