I SA/Wa 567/07
WyrokWSA w Warszawie2007-06-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska, NSA Anna Łukaszewska-Macioch, asesor WSA Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił datę przyznania zasiłku rodzinnego, uzależniając ją od złożenia przez syna wnioskodawcy oświadczenia o braku dochodów na druku zawierającym informację o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, mimo braku takiego wymogu w przepisach prawa?Ratio decidendi
Prawo do świadczeń rodzinnych powinno być ustalone od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z dokumentami wymaganymi przepisami ustawy, a nie od daty późniejszego uzupełnienia dokumentacji o elementy nieprzewidziane prawem. Organy administracji mają obowiązek należytego informowania stron o ich prawach i obowiązkach oraz nie mogą stwarzać nieuzasadnionych barier w dostępie do świadczeń, interpretując przepisy w sposób sprzeczny z zasadami postępowania administracyjnego i praworządności.Stan faktyczny
M. P. złożył wniosek o zasiłek rodzinny i dodatki. Wnioskodawca nie mógł uzyskać zaświadczenia o dochodach syna za 2005 r. z urzędu skarbowego, dołączając jego oświadczenie o braku dochodów. Organy uznały oświadczenie za niekompletne, domagając się jego złożenia na druku z klauzulą o odpowiedzialności karnej lub postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Po uzupełnieniu dokumentacji w grudniu 2006 r., świadczenia przyznano od tego miesiąca. M. P. zakwestionował datę przyznania świadczeń, domagając się ich ustalenia od września 2006 r. Skarga została uwzględniona przez WSA.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie : NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłków rodzinnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] o przyznaniu na okres od 1 grudnia 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłków rodzinnych, utrzymało tę decyzję w mocy.
Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2006 r. została wydana w oparciu o następujące ustalenia:
W dniu 28 września 2006 r. M. P. złożył w Ośrodku Pomocy Społecznej [...] W., zwanym dalej "OPS", wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na czworo dzieci tj. P., A., E. i A. P. Wnioskodawca dołączył do wniosku wymagane załączniki, w tym oświadczenie z dnia 28 września 2007 r. iż nie ma możliwości dostarczenia z urzędu skarbowego zaświadczenia o dochodach osiągniętych przez pełnoletniego syna K. P., ponieważ w roku 2005 nie uzyskiwał on dochodów opodatkowanych podatkiem dochodowym i w takiej sytuacji urząd skarbowy odmówi wydania zaświadczenia; nastąpiło to w roku ubiegłym i sytuacja nie uległa zmianie. Ponadto wnioskodawca załączył oświadczenie K. P. z dnia 27 września 2006 r. o otrzymanym przez niego w roku 2005 stypendium [...] w łącznej kwocie [...] złotych oraz o braku możliwości dostarczenia z urzędu skarbowego zaświadczenia o dochodach osiągniętych w 2005 r., z uwagi na to, że nie uzyskał w tym okresie dochodów opodatkowanych podatkiem dochodowym (nie składał zeznania rocznego PIT). Wniosek M. P. został przyjęty przez OPS z adnotacją o przyjęciu warunkowym z równoczesnym wskazaniem, że dokumentem niezbędnym do przyznania świadczeń jest zaświadczenie z urzędu skarbowego o dochodach osiągniętych w roku 2005 przez K. P. i że uzupełnienie wskazanych braków winno nastąpić w terminie 14 dni od złożenia wniosku. Pismem z dnia 8 listopada 2006 r. nr [...] Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych OPS zawiadomił M. P. o pozostawieniu bez rozpatrzenia jego wniosku z dnia 28 września 2006 r. o ustalenie prawa do zasiłków rodzinnych i dodatków do tych zasiłków z uwagi na niekompletność wniosku. Następnie pismem z dnia 5 grudnia 2006 r. nr [...] Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych OPS wezwał M. P. do uzupełnienia wniosku o brakujące zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, informując jednocześnie, że alternatywą dla tego dokumentu, w przypadku braku dochodów, jest postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Ponadto organ wskazał, że znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie K. P. załączone do wniosku z dnia 28 września 2006r. nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż z treści tego oświadczenia nie wynika, że osoba je składająca była pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie zeznań niezgodnych z prawdą. Wyjaśniono, że jest to wymóg formalny, konieczny do uznania oświadczenia za dowód w sprawie, w związku z czym przesłano stronie stosowny blankiet oświadczenia w celu jego wypełnienia i przekazania do OPS w terminie do 27 grudnia 2006 r.
W dniu 7 grudnia 2006 r. do OPS wpłynęło oświadczenie K. P. o nieosiąganiu w roku 2005 dochodów podlegających opodatkowaniem podatkiem dochodowym złożone na blankiecie zawierającym informację o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań lub zatajanie prawdy, wynikającej z treści art. 233 kk. Do oświadczenia załączono kopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2006 r. o odmowie wydania K. P. zaświadczenia o dochodach osiągniętych w 2005 r. z powodu braku informacji o dochodach uzyskanych przez ww. w 2005 roku.
W tym stanie rzeczy Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], na podstawie art. 5, art. 6, art. 12a, art. 14, art. 24 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992), przyznał M. P. od dnia 1 grudnia 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r. świadczenia w formie: zasiłku rodzinnego na P. P. w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz [...] dodatku do zasiłku w kwocie [...] złotych z tytułu [...]; zasiłku rodzinnego na A. P. w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz [...] dodatku do zasiłku w kwocie [...] złotych z tytułu [...]; zasiłku rodzinnego na E. P. w kwocie [...] złotych miesięcznie, dodatku do zasiłku z tytułu [...] w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz [...] dodatku w kwocie [...] złotych z tytułu [...] i zasiłku rodzinnego na A. P. w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz dodatku do zasiłku z tytułu [...] w kwocie [...] złotych miesięcznie. Organ pierwszej instancji powołując się na przepis art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych wyjaśnił, że prawo do ww. świadczeń ustalił od 1 grudnia 2006 r. tj. od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z kompletnymi i prawidłowo wypełnionymi dokumentami.
Od powyższej decyzji M. P. wniósł odwołanie, w którym zakwestionował datę, od której zostały przyznane świadczenia. W ocenie odwołującego się, powinny być one przyznane nie od 1 grudnia 2006 r., a od 1 września 2006 r., tj. od miesiąca, w którym złożył wniosek wraz z załącznikami. Zdaniem odwołującego się, organ pierwszej instancji bezpodstawnie domagał się od niego zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o nieuzyskiwaniu przez syna K. P. dochodów w roku 2005. Wskazał, że stosowne oświadczenie o braku dochodu załączył do wniosku o przyznanie zasiłków. Do grudnia 2006 r. organ nie informował go, że oświadczenie złożone przez syna musi zawierać informację o konsekwencjach podania nieprawdziwych danych wynikających z art. 233 kk. Zdaniem odwołującego się, brak tego elementu oświadczenia syna nie czyni złożonej dokumentacji niekompletną w rozumieniu art. 64 § 2 kpa lub art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołując się na § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U.
Nr 105, poz. 881 ze zm.), wymienił szczegółowo dokumenty, jakie winny być załączone do wniosku o przyznanie świadczenia rodzinnego. Wskazał na możliwość żądania przez organ także innych dokumentów niż wymienione w cytowanym przepisie, jeżeli wymagają tego okoliczności sprawy. W ocenie Kolegium, skoro żądany przez podmiot realizujący świadczenia dokument został dołączony do dokumentów sprawy dopiero w dniu 7 grudnia 2006 r., organ prawidłowo ustalił, że należne wnioskodawcy świadczenie winno być wypłacane od 1 grudnia 2006 r.
M. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w której zarzucił niezgodność z prawem rozstrzygnięć organów obu instancji. Zdaniem skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując sprawę zignorowało przedstawiane przez niego fakty. Nie wzięło pod uwagę, że OPS otrzymał oświadczenia o braku dochodów jego syna razem z wnioskiem w dniu 28 września 2006 r. i nie miał wówczas zastrzeżeń co do formy tego oświadczenia. W dacie złożenia wniosku skarżący informował OPS, że nie może otrzymać zaświadczenia w urzędu skarbowego. M. P. podniósł, że przedłożone organowi pierwszej instancji w dniu 7 grudnia 2006 r. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie wydania zaświadczenia o dochodach syna nie było żądane przez organ, a zostało mu przedstawione z własnej inicjatywy wnioskodawcy celem wykazania braku możliwości uzyskania żądanego zaświadczenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte wnioskiem M. P. z dnia 28 września 2006 r. i dotyczyło ustalenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych prawa do zasiłku rodzinnego dla czworga jego dzieci wraz z dodatkami do tych zasiłków. Poza sporem pozostaje uprawnienie wnioskodawcy do uzyskania wnioskowanych świadczeń. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do określenia daty, od której prawo to wnioskodawcy przysługuje.
Zgodnie z art. 24 ust. 2 powołanej ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Przepis ten, niewątpliwie mający na celu zmobilizowanie wnioskodawców do przedstawiania organowi kompletu dokumentacji pozwalającej na prawidłowe rozstrzygnięcie, nie może być interpretowany w oderwaniu od podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w określonych w art. 8 i art. 9 kpa zasad prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa. Służy temu m.in. obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy mają obowiązek czuwania nad tym, aby strony uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w toku postępowania.
Oznacza to, że skoro OPS uznał, że koniecznym dokumentem, od którego złożenia uzależnione jest ustalenie prawa do świadczenia, było oświadczenie złożone pod odpowiedzialnością karną z art. 233 kk, to - realizując obowiązek wynikający z
art. 9 kpa - winien był wnioskodawcę o tym pouczyć w dniu składania wniosku.
W niniejszej sprawie organy obu instancji błędnie uznały, że kompletny i prawidłowo wypełniony wniosek został złożony przez M. P. dopiero w dniu 7 grudnia 2006 r., co pozwoliło od tego miesiąca przyznać wnioskodawcy świadczenie rodzinne wraz z dodatkami. Całkowicie bezzasadnie organy przyjęły, iż dopiero złożenie przez syna wnioskodawcy oświadczenia o braku dochodów na druku zawierającym informację o zapoznaniu się z treścią art. 233 kk, pozwoliło uznać to oświadczenie za dowód w sprawie. Jest to stanowisko sprzeczne z zasadą wyrażoną w art. 75 kpa, w myśl którego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Ustawa o świadczeniach rodzinnych, jak również rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) nie zawierają wymogu składania oświadczeń zastrzeżonych rygorem odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych oświadczeń. W tym stanie rzeczy uzależnienie przez organ administracji przyznania uprawnienia od złożenia oświadczenia w formie, która nie jest wymagana przepisem prawa, narusza zasadę wyrażoną w art. 75 kpa, jak również zasadę praworządności (art. 6 kpa). Ponadto należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 23 ust. 4 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zaświadczenia z urzędu skarbowego o nieosiąganiu dochodów wymagane są jedynie od osób fizycznych osiągających wspomniane dochody.
Przestrzeganie podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest szczególnie ważne przy załatwianiu spraw z zakresu objętego ustawą o świadczeniach rodzinnych. System świadczeń rodzinnych jest formą pomocy Państwa dla rodzin, które z uwagi na swój status materialny wymagają wsparcia. Organy powołane do realizacji tych zadań publicznych nie powinny więc stwarzać nieuzasadnionych barier w dostępie do tej pomocy osobom, które spełniają określone w ustawie materialne przesłanki przyznania świadczenia.
W ocenie Sądu, w dacie złożenia przez M. P. wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego tj. w dniu 28 września 2006 r. organ dysponował wszystkimi dokumentami niezbędnymi do jego rozpoznania, wymaganymi przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych, co oznacza, że stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy prawo do świadczeń rodzinnych powinno być ustalone od września 2006 r. a nie - jak błędnie uznał organ - dopiero od grudnia 2006 r.
Oznacza to, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta W. jako naruszające art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz sprzeczne z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego określonymi w art. 8, 9 i 75 kpa podlegały uchyleniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz
art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło