I SA/Wa 570/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 1 grudnia 2008 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 126 - 127). W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżący powołał się na "złą sytuację finansową, gospodarczą, majątkową, zdrowotną" swoją i rodziny. Dodatkowo wyjaśnił, że uzyskiwane dochody w całości wydaje na opłaty, zakup leków, żywności i odzieży dla siebie i całej rodziny. Jako miesięczne dochody wspólnego gospodarstwa domowego W. W. wskazał swoją rentę w kwocie około [...] zł, emeryturę żony w kwocie około [...] zł i rentę socjalną syna w kwocie około [...] zł. Skarżący posiada, zgodnie z oświadczeniem, mieszkanie o pow. [...] m2 i nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha przeliczeniowego. Podnieść należy, że przedmiotowy wniosek jest już trzecim wnioskiem w niniejszej sprawie i zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny już dwukrotnie rozpoznawał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2008 r. wydane w niniejszej sprawie, którym odmówił W. W. przyznania prawa pomocy, powołując się na przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczający możliwość odmowy przyznania prawa pomocy w razie oczywistej bezzasadności skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie od powyższego postanowienia z dnia 5 czerwca 2008 r., postanowieniem z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 519/08 oddalił zażalenie, stwierdzając w uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia, że przepis art. 247 powołanej ustawy ma zastosowanie do całego postępowania wywołanego skargą. Na postanowienie z dnia 29 sierpnia 2008 r. W. W. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 7 października 2008 r., sygn. akt I OZ 763/08 oddalił zażalenie skarżącego. Sąd drugiej instancji stwierdził, że trafność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 lipca 2008 r., I OZ 519/08. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na to, że w sprawie nie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności, które miałyby wpływ na jego uwzględnienie. W sprawie nie zaistniały bowiem przesłanki, które uzasadniałyby zmianę wcześniej wydanego postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Okoliczności powołane przez skarżącego we wniosku z dnia 1 grudnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy, nie dają podstaw do przyjęcia, iż wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Podkreślić należy, że chociaż przepisy powołanej ustawy dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, dla zmiany stanowiska Sądu konieczna jest jednak zmiana okoliczności, na podstawie których odmówiono uprzednio przyznania przedmiotowego prawa, a to w niniejszej sprawie nie wystąpiło. Od dnia uprawomocnienia się postanowienia z dnia 29 sierpnia 2008 r. (które uzyskało walor prawomocności w dniu 7 października 2008 r.) do dnia wydania przedmiotowego postanowienia sytuacja osobista i majątkowa wnioskodawcy nie uległa pogorszeniu, co ewentualnie mogłoby skutkować przyznaniem mu prawa pomocy. Jak już wskazano wyżej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwalają na zmianę wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, ale tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Strona - jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie - może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast Sąd, rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 powołanej ustawy. Bez zmiany okoliczności brak jest jednakże podstaw do jakiejkolwiek modyfikacji wcześniej wydanego postanowienia. W niniejszej sprawie skarżący W. W. nie wykazał, by w okresie od wydania przez Sąd postanowienia z dnia 29 sierpnia 2008 r. do momentu zapadnięcia niniejszego postanowienia, nastąpiła zmiana okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z dnia 29 sierpnia 2008 r. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie uległa pogorszeniu. Na wydatki związane z zakupem leków skarżący powoływał się już znacznie wcześniej i okoliczność ta była rozpatrywana w postępowaniach, które zakończyły się prawomocnymi rozstrzygnięciami Sądu, co oznacza również, że w niniejszej sprawie zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), ponieważ wniosek W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym został już prawomocnie osądzony. Mając powyższe na uwadze, jak również to, że wniesiona skarga wobec jej oczywistej bezzasadności została wcześniej przez Sąd odrzucona, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.