I SA/Wa 571/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Magdalena Durzyńska Protokolant referent Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. M. i A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [....]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia[...] lutego 2018 [...] po rozpoznaniu odwołania M. M. i A. M. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie: 1) uchylenia decyzji własnej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr: [...] przyznającej M. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. świadczenie wychowawcze na dzieci: L. M., H. M., A. M., A. M. i H. M., 2) odmowy przyznania M. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. świadczenia wychowawczego na dzieci: H. M. i L. M., 3) przyznania M. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. świadczenia wychowawczego na dzieci: A. M., A. M. i H. M. utrzymało powyższą decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan sprawy: Prezydent [...], w wyniku rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., [....] przyznał M. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. świadczenie wychowawcze na dzieci: L. M., H. M., A. M., A. M. i H. M. Kolejnym wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. M. M. wniosła o przyznanie świadczenia wychowawczego na dzieci jw. na kolejny okres zasiłkowy 2017/2018, wskazując w jego treści, iż syn H. M. przebywa w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Z uwagi na powyższe Prezydent [...] pismem z dnia [...] października 2017 r. zawiadomił Skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie weryfikacji warunków dla przyznania świadczenia na dzieci H. M. i L. M., które zakończyło się wydaniem zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano na przekroczenie kryterium dochodowego w przeliczeniu na osobę w jej rodzinie. W dniu [...] grudnia 2017 r. Prezydent [...] wydał decyzję uchylającą decyzję własną z dnia [...] czerwca 2016 przyznającą M. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. świadczenie wychowawcze na dzieci: L. M., H. M., A. M., A. M. i H. M. oraz odmawiającą przyznania tego świadczenia na wskazany wyżej okres na rzecz H. M. i L. M. Jednocześnie organ przyznał to świadczenie na rzecz dzieci A. M., A. M. i H. M. M. M. i A. M., nie zgadzając się z wydanym przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięciem, pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wnieśli odwołanie, zarzucając mu błędne ustalenia faktyczne skutkujące przyjęciem, iż syn H. M. nie jest członkiem ich rodziny oraz, że nie ponoszą oni odpłatności za jego pobyt w domu pomocy społecznej, wnosząc o umorzenie wypłaconego im świadczenia z odsetkami i o dalsze jego wypłacanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpatrując odwołanie podniosło, że świadczenie wychowawcze przyznawane jest na warunkach określonych w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ( Dz. U.2017.489 z późn. zm. w dalszej treści decyzji jako: ustawa). W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują: art. 2 pkt.: 1, 2, 4, 5, 8, 14 i 16, art. 4 ust. 3 oraz art. 5 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust. 2 i 4 i art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 48 ust. 2 ustawy. Świadczenie wychowawcze otrzymywać mogą m.in. rodzice dziecka do ukończenia przez nie 18 roku życia. Świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko, tj. jedyne lub najstarsze dziecko w wieku do ukończenia 18. roku życia, przysługuje po spełnieniu kryterium dochodowego [...] zł miesięcznie na osobę w rodzinie. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Ustalając prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r., rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu. Ilekroć w ustawie jest mowa o: rodzinie- oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25. roku życia, a także dzieci, które ukończyły 25. rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnujące lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. (Dz. U. z 2016 r. poz. 162 i 972 oraz z 2017 r. poz. 1428); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecko pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji, lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, dziecko zalicza się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców. Sposób ustalania dochodu członka rodziny, którego wysokość uzależnia uzyskanie prawa do świadczenia wychowawczego normuje zapis art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. 2016.1518 t.j. z dnia 2016.09.21 z późn. z,), który definiuje dochód jako: (po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Dochodem członka rodziny, na gruncie omawianej ustawy, jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzający okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a. Dochodem rodziny jest zaś suma dochodów członków rodziny. Instytucją zapewniającą całodobowe utrzymanie jest dom pomocy społecznej, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt śledczy, zakład karny, szkołę wojskową lub inną szkołę, jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatne pełne utrzymanie. W przypadku gdy członek rodziny jest umieszczony w pieczy zastępczej lub w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, ustalając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie uwzględnia się osoby umieszczonej w pieczy zastępczej lub w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej. Dokonując, na podstawie przywołanych powyżej przepisów ustawy, ponownego rozpoznania wniosku M. M., organ stwierdził, iż świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko w rodzinie Skarżącej tj.: na L. M. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. nie przysługuje, z uwagi na brak spełnienia warunku określonego zapisem art. 5 ust. 3 ustawy, gdyż dochód [...] rodziny Skarżącej w przeliczeniu na osobę w roku kalendarzowym 2014 wraz z uwzględnieniem dochodu uzyskanego w roku 2016 wynosi [...] zł i tym samym przekracza kwotę [...] zł. Do składu rodziny Skarżącej nie mógł, zdaniem organu, zostać zaliczony H. M., bowiem umieszczono go w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Fakt umieszczenia syna w takiej instytucji powoduje brak możliwości przyznania Skarżącej na niego uprawnienia do przedmiotowego świadczenia. Z uwagi na powyższe pierwszym dzieckiem w [...] rodzinie Skarżącej jest L. M., a nadto w jej skład wchodzi, Skarżąca, jej mąż A. M. oraz pozostałe dzieci: A. M., A. M. i H. M. Ustalony według wskazanych powyżej zasad ustawowych dochód rodziny Skarżącej w przeliczeniu na osobę w 2014 roku wynosi [...] zł, stanowi on bowiem sumę dochodów członków rodziny Skarżącej odpowiednio w wysokości oraz z tytułów: [...] zł przeciętny miesięczny dochód męża Skarżącej A. M. ([...] zł : 12 miesięcy = [...] zł) + [...] zł dochód uzyskany przez Skarżącą w roku 2016 = [...] zł : [...] osób = [...] zł Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] lutego 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. i A. M. podnosząc, że organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia, a zwłaszcza nie uwzględnił zebranych w sprawie materiałów dowodowych, błędnie przyjmując, że ich syn H. przebywa w Domu Pomocy Społecznej zapewniającym całodobowe utrzymanie. Zdaniem Skarżących organ w ogóle nie odniósł się do pisma DPS na "[...]" wyjaśniającego jaki charakter ma placówka, w której przebywa ich syn. Nie odniesiono się także do zaświadczenia, które wystawił DPS na "[....]", z którego wynika, że pobyt ich syna w DPS jest przez nich dofinansowywany w takim zakresie jakie są potrzeby dziecka. Wyjaśnienia SKO nie są dla Skarżących jasne. Najpierw organ pisze, że instytucją zapewniającą całodobowe utrzymanie jest taka instytucja, która zapewnia nieodpłatne, pełne utrzymanie. W kolejnych zdaniach uzasadnia, że ponieważ ich syn jest umieszczony w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie to świadczenie wychowawcze na syna im nie przysługuje. Zdaniem skarżących organ nie wyjaśnił na jakiej podstawie uznano, że DPS na "[...]" jest instytucją zapewniającą całodobowe utrzymanie? Instytucja zapewniająca całodobowe utrzymanie jest to taka instytucja, która nie nakłada obowiązku ponoszenia dodatkowych opłat za utrzymanie zdaniem skarżących na rodziców lub opiekunów dziecka. SKO miało w dokumentacji kserokopie decyzji z Wojewódzkiego Centrum Pomocy Rodzinie, z których jednoznacznie wynika, że DPS na "[...]" jest placówką odpłatną. Skarżący podnieśli, że od 2015 r. z uwagi na dochody (zmieniło się kryterium dochodowe) zostali zwolnieni z opłaty za pobyt syna wyznaczanej przez WCPR. Nie oznacza to jednak ich zdaniem, że są zwolnieni z opłat wynikających z regulaminu DPS na "[...]". Jako rodzice (opiekunowie prawni) są oni zobowiązani do należytego wyposażenia dziecka (opłaty za leki, pieluchy ponad limit, ubrania, buty itp.). W przypadku gdy zabierają dziecko do domu ponoszą pełne koszty jego utrzymania, muszą także mieć samochód, aby zabrać syna do domu lub na wycieczkę, ponieważ nie może być on z racji schorzenia przewożony taksówką czy komunikacją miejską. Skarżący podkreślają, że są rodziną wielodzietną mającą wiele potrzeb gdzie liczy się każda złotówka. Zdaniem skarżących organ nie odniósł się także do naruszenia prawa przez urzędnika, który przyjmował od nich wniosek o świadczenie [...] w 2016 r. Gdyby urzędnik przyjął od nich przygotowane oświadczenie i zrobił ksero decyzji o pobycie ich syna w DPS sprawa byłaby wyjaśniona już w 2016 r. Na końcu wniosku z 2016 r. w miejscu " załączniki" złożyli oświadczenie o pobycie syna w DPS, ale urzędnik odmówił przyjęcia tego oświadczenia i skreślił wymienione przez Skarżącą we wniosku załączniki. Zdaniem Skarżącej każdy kto chciałby zataić pobyt dziecka w DPS nie oddałby takiego wniosku. Skarżący chcieli aby informacja o pobycie syna w DPS była jawna przy składaniu pierwszego wniosku o świadczenie wychowawcze. Skarżący podnieśli, że DPS w momencie kiedy brakuje pieniędzy dla syna żąda od nich uzupełnienia jego konta depozytowego. Pieniądze z Gminy, z zasiłku pielęgnacyjnego i od rodziców zapewniają synowi dopiero jakieś minimum, które mają zapewnione zdrowe dzieci przez rodziców. Skarżący podkreślają, że zdrowe dzieci z innych rodzin mogą wydać swoje [...] na ubrania, buty, leki, a ich syn tylko ze względu na swoją chorobę i na fakt, że w jego przypadku DPS żąda od nich opłat za pieluchomajtki, ubrania, buty, leki, "słodką szafkę" w postaci wpłat na tzw. "depozyt" w DPS jest wykluczony społecznie z programu [...]? W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny W Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone decyzje naruszają prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Podstawę materialnoprawną orzeczeń wydanych w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy z ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ( tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1851) W niniejszej sprawie Prezydent [...] wznowił postępowanie z urzędu (na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa z tego powodu, że jego zdaniem – wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne) w sprawie zakończonej wydaniem przez niego decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. przyznającej świadczenie wychowawcze na rzecz dzieci Skarżącej: L. M., H. M., A. M., A. M. i H. M. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. organ uchylił decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. i odmówił M. M. powyższego świadczenia na rzecz H. M. i L. M. W uzasadnieniu organ powołał się na art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, że jeżeli dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie to świadczenie na nie przysługuje. Przy czym organ uznał, że o pobycie dziecka Skarżących w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w [...] dowiedział się dopiero w dniu [...] sierpnia 2017 r. Tymczasem zebrany w sprawie materiał dowodowy przeczy powyższemu twierdzeniu organu. Zdaniem Sądu organ dowiedział się o tym, że syn Skarżących H. M. przebywa w domu pomocy społecznej już w dniu [...] kwietnia 2016 r. tj. dacie składania przez Skarżącą M. M. wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego (dołączono do wniosku oświadczenie, którego urzędnik nie przyjął, wykreślając jednocześnie wpis dotyczący jego złożenia z wnioskiem). Wobec powyższego Sąd uznał, że nie było podstaw do wznowienia postępowania przez organ na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ponieważ nie ujawniły się żadne nowe okoliczności faktyczne, ani nie wyszły na jaw nowe dowody istotne dla sprawy, które istniały w dniu wydania decyzji tj. [...] czerwca 2016 r., a nie były znane organowi, który decyzję wydał. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone w postępowaniu. Istotne jest, aby organ nimi dysponował i nie były mu one znane na dzień podjęcia decyzji. Z tych względów wykluczone było podjęcie przez organ rozstrzygnięcia sprawy w sposób przewidziany w art. 151 § 1 pkt. 2 kpa. Utrzymując zatem w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., zamiast wydania w postępowaniu odwoławczym decyzji w oparciu o art. 138 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] naruszyło w sposób mający wpływ na wynik sprawy ww. przepis poprzez jego niezastosowanie. Ponownie rozpoznając sprawę organ mając na uwadze, że kontrolowana decyzja została wydana w wyniku wznowienia postępowania i uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. powinien w pierwszej kolejności zbadać, czy w sprawie rzeczywiście zaistniała wskazana jako podstawa wszczęcia postępowania przesłanka wznowienia. Drugą kwestią, która ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedstawionej sprawy, jest wyjaśnienie czy Dom Pomocy Społecznej, w którym przebywa syn Skarżących H. M. jest instytucją zapewniającą całodobowe, nieodpłatne pełne utrzymanie. Tylko w takiej bowiem sytuacji świadczenie na umieszczone tam dziecko nie przysługuje (art. 2 pkt. 8 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Kluczowe zatem jest bezsporne ustalenie, czy ta konkretna placówka tj. Dom Pomocy Społecznej " [...]" w [...] jest taką placówką. Z pewnością ustalenia wymaga (zwłaszcza gdy Skarżący podnoszą konsekwentnie, że są zobowiązani do zakupu odzieży, butów, środków czystości, przyborów szkolnych, leków, kosztów podróży czy jedzenia w tym słodyczy) jaki jest zakres pokrywanych przez placówkę kosztów utrzymania dziecka, i czy odpowiada on definicji "nieodpłatnego pełnego utrzymania". W ocenie Sądu, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, wbrew stanowisku orzekających organów, nie daje podstaw do stwierdzenia, że H. M. został umieszczony w placówce zapewniającej całodobowe utrzymanie, w rozumieniu powyższego przepisu. Organy wbrew wymaganiom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. nie podjęły żadnych czynności procesowych, celem wyjaśnienia czy placówka zapewnia osobie uprawnionej nieodpłatne pełne utrzymanie. Zaniechanie to zdaje się wynikać z błędnej wykładni cytowanych wyżej przepisów materialnoprawnych, prowadzącej do pominięcia koniecznego elementu ustawowej definicji pojęcia: "instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie". Wniosek taki wynika z analizy akt sprawy oraz braku podejmowania przez organy, w tym organ odwoławczy jakichkolwiek czynności celem wyjaśnieniu zakresu utrzymania, które zapewnia synowi Skarżącej, dom pomocy społecznej w którym przebywa, fakt współutrzymywania dziecka przez Skarżących potwierdza także znajdujące się w aktach rozpoznawanej sprawy zaświadczenie z dnia [...] grudnia 2017 r. dyrektora DPS, w którym przebywa dziecko Skarżących H. M. Podkreślenia wymaga, że organ administracji prowadzący postępowanie zmierzające do zmiany ostatecznej decyzji o przyznaniu świadczenia, zobowiązany był przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego w szczególności zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzględniania słusznego interesu strony, oraz interesu społecznego. To organ winien przeprowadzić postępowanie i wyczerpująco zgromadzić materiał dowodowy konieczny do ustalenia stanu faktycznego sprawy, a po ocenie dowodów dokonać subsumpcji ustalonego rzetelnie stanu faktycznego do właściwej normy prawa materialnego. Zdaniem Sądu organy w uzasadnieniach decyzji nie wykazały przyczyn z powodu których uznały, że Dom Pomocy Społecznej "[...]" jest instytucją zapewniającą całodobowe nieodpłatne utrzymanie dziecka. Zdaniem Sądu przedwczesne uznanie przedmiotowego ośrodka za powyższą instytucję doprowadziło do błędnego przekonania, że H. M. utracił uprawnienia do świadczenia [...]. Zdaniem Sądu organy naruszyły przepisy art. 7 kpa, 77 § 1 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa i z tego powodu zarzuty skargi zasługiwały na uwzględnienie. Ponownie rozpoznając sprawę organ uzupełni materiał dowodowy w stopniu koniecznym dla rozstrzygnięcia sprawy uwzględniając przedstawione wyżej stanowisko sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł jak w wyroku.