I SA/Wa 577/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch /spr./ Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi E. P. i R. P. na niewykonanie przez Ministra Budownictwa wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/05 i o wymierzenie grzywny 1.wymierza Ministrowi Budownictwa grzywnę w wysokości 2 500,00 (dwa tysiące pięćset) złotych, 2.nakazuje Ministrowi Budownictwa uiścić na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 (dwieście) złotych opłaty sądowej, od ponoszenia której byli zwolnieni skarżący. E. i R. małż. P. pismem z dnia 15 stycznia 2007 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Budownictwa, polegającą na niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/05 uchylającego postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] i utrzymane nim w mocy postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] orzekające o zwrocie E. i R. małż. P. pisma z dnia 21 lutego 2005 r. W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2007 r. skarżący wnieśli ponadto o ukaranie Ministra Budownictwa, w związku z niewykonaniem wyroku, karą grzywny. Skarżący twierdzą, że do chwili obecnej organ administracji nie wydał żadnej decyzji załatwiającej ich sprawę. Zamiast tego prowadzi ze skarżącymi korespondencję, informując, że zwrócił się do Sądu Okręgowego w L. oraz do Starosty P., lecz w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w sprawie przedstawionej mu przez skarżących. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż od momentu wydania przez Sąd wyroku nie pozostaje bezczynny, gdyż podejmuje czynności celem rozpatrzenia sprawy, kierując się wskazaniami Sądu zawartymi wyroku z dnia 16 maja 2006 r. Związany oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ zobowiązany był do jednoznacznego ustalenia żądań państwa P. i zwrócenia się o doprecyzowanie ich treści. W tym celu Minister Budownictwa pismem z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] wezwał E. i R. P. do uzupełnienia braków podania przez jednoznaczne sprecyzowanie charakteru i zakresu ich żądania pod adresem organu administracji. Na powyższe państwo P. odpowiedzieli pismem z dnia 31 lipca 2006 r. wskazując, że swoje żądania sprecyzowali już w piśmie z dnia 21 lutego 2005 r. W tym stanie rzeczy Minister Budownictwa pismem z dnia 31 października 2006 r. ponownie wezwał stronę do jednoznacznego sprecyzowania charakteru i zakresu jej żądania. W odpowiedzi na to wezwanie E. i R. P. pismem z dnia 7 listopada 2006 r. ponownie zwrócili się o rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji Ministerstwo Budownictwa uznało, że rozpatrzenie sprawy wymaga zapoznania się ze wszystkimi aktami sprawy i celem ich uzupełnienia należy wystąpić do Sądu Okręgowego w L. [...] Wydział [...] o przesłanie kopii wyroków wraz z uzasadnieniami, które dotyczą sprawy Państwa P., a także do Starostwa Powiatowego w P. o przesłanie akt dotyczących odszkodowania z tytułu zakładania kolektora sanitarnego na przedmiotowej nieruchomości. W dniu 15 stycznia 2007 r. Ministerstwo Budownictwa otrzymało od Starostwa Powiatowego w P. akta liczące 191 stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając wyrokiem z dnia 16 maja 2006 r. postanowienia Ministra Infrastruktury o zwrocie podania stwierdził, że zostały one wydane z naruszeniem art. 7 i 9 k.p.a., bowiem o zwrocie podania organ postanowił bez koniecznego uprzedniego wyjaśnienia treści żądania wnoszących podanie. Sąd wskazał, że Minister w pierwszej kolejności winien był ustalić, czy żądanie, które jest przedmiotem pisma strony może być rozpatrzone w postępowaniu administracyjnymi i czy mieści się to w zakresie jego właściwości. W razie zaś wątpliwości co do treści żądania winien zwrócić się do strony o uzupełnienie braków formalnych pisma przez sprecyzowanie treści żądania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. Z przedstawionych dokumentów wynika, że Minister Budownictwa, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podjął działania zmierzające do wyjaśnienia sprawy zgodnie z wytycznymi Sądu, tj. wezwał pismem z dnia 18 lipca 2006 r. E. i R. P. do uzupełnienia braków formalnych podania z dnia 21 lutego 2005 r. poprzez jednoznaczne sprecyzowanie charakteru i zakresu żądania. Wezwanie obwarowane zostało rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania w przypadku nieudzielenia jednoznacznego wyjaśnienia w ciągu siedmiu dni. W piśmie z dnia 31 lipca 2006 r. skarżący wskazali na swoje podanie z dnia 21 lutego 2005 r., w którym sprecyzowali wszystkie roszczenia. W odpowiedzi na kolejne wezwanie organu administracji z dnia 31 października 2006 r. o sprecyzowanie żądania E. i R. P. w piśmie z dnia 7 listopada 2006 r. odpowiedzieli, że "Jest sprawa i należy ją załatwić zgodnie z art. 417 kc.". Zdaniem skarżących, Minister Budownictwa jako przedstawiciel Skarbu Państwa winien naprawić szkody wyrządzone zdewastowaniem działki zajętej przez znajdujące się na niej urządzenia techniczne. Przedstawiony stan wskazuje, że w piśmie z dnia 7 listopada 2006 r. skarżący sprecyzowali treść swego żądania w sposób jednoznaczny. Do organu administracji należała jedynie ocena, stosownie do wskazań zawartych w wyroku z dnia 16 maja 2006 r., czy podanie strony z dnia 21 lutego 2005 r. zawierające tak określone żądanie może być rozpoznane na drodze postępowania administracyjnego, czy też zawiera roszczenie, które może być dochodzone wyłącznie na drodze cywilnej. W zależności od wyniku tej oceny organ był obowiązany podjąć stosowne rozstrzygnięcie. Takich działań jednak Minister Budownictwa nie podjął co oznacza, że nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2006 r. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje na skutek skargi strony, która przed jej wniesieniem zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku sądu, w razie stwierdzenia przez sąd administracyjny, że organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Z przedstawionych dokumentów wynika, że warunek, o którym mowa wyżej został przez skarżących spełniony, bowiem E. i R. P. pismem z 4 stycznia 2007 r. "przypomnieli" organowi o niezałatwionej sprawie. Nie budzi również wątpliwości, że zachodzi także druga z przesłanek warunkujących wymierzenie organowi grzywny, gdyż mimo uzupełnienia przez stronę braków formalnych podania z dnia 21 lutego 2005 r., niepodjęcie przez organ żadnego rozstrzygnięcia w sprawie objętej tym wnioskiem stanowi niczym nieuzasadnioną zwłokę w wykonaniu wyroku sądowego. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 154 § 6 w związku z art. 97 ust. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O obowiązku uiszczenia należnej opłaty sądowej, od której ponoszenia zwolnieni byli skarżący, Sąd orzekł na podstawie art. 223 § 2 powołanej ustawy.