I SA/Wa 593/08

WyrokWSA w Warszawie2008-07-04

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka Płaczkowska, Emilia Lewandowska, Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej może zmienić decyzję przyznającą zasiłek stały na niekorzyść strony, powołując się jedynie na zajęcie komornicze tego świadczenia, bez zaistnienia przesłanek określonych w art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej nie może zmienić decyzji przyznającej zasiłek stały na niekorzyść strony, powołując się jedynie na zajęcie komornicze tego świadczenia. Taka zmiana, bez zaistnienia przesłanek określonych w art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej (zmiana przepisów prawa, sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobranie nienależnego świadczenia), stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia stwierdzenie nieważności zarówno decyzji zmieniającej, jak i poprzedzającej ją decyzji przyznającej zasiłek.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, która zmieniła decyzję przyznającą zasiłek stały D. L. w ten sposób, że część świadczenia miała być przekazywana komornikowi sądowemu na podstawie zajęcia egzekucyjnego. D. L. złożył skargę do WSA, wskazując na swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną. WSA stwierdził nieważność obu decyzji, uznając, że zmiana decyzji przyznającej zasiłek stały na niekorzyść strony z powodu zajęcia komorniczego nie miała podstaw prawnych.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2008 r. 2. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2008 r. sprawy ze skargi D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2008 r. , nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpoznaniu odwołania złożonego przez D. L. od decyzji administracyjnej [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. Kierownika Działu Świadczeń Pomocy Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. w sprawie zmiany pkt [...] decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. przyznającej zasiłek stały, w ten sposób, iż z zasiłku stałego – [...] % świadczenia, tj. kwota [...] zł będzie przekazywana na konto Komornika Sądowego rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w S. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż D. L. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] przyznano zasiłek stały od dnia [...] listopada 2007 r. do [...] listopada 2010 r. w wysokości [...] zł miesięcznie z tytułu [...]. W dniu [...] stycznia 2008 r. do MOPR w S. wpłynęło zajęcie zasiłku z tytułu egzekucji [...] (sygn. akt: [...]) dokonane przez Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w S. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w S. Notatką urzędową z dnia [...] stycznia 2008 r. pracownik socjalny zawnioskował o zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. w ten sposób, że od dnia [...] stycznia 2008 r. [...] % zasiłku stałego, tj. kwotę [...] zł należy przekazywać na konto Komornika, a kwotę [...] zł wypłacać uprawnionemu. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] działając z upoważnienia Prezydenta Miasta S. Kierownik Działu Świadczeń Pomocy Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. zmienił pkt [...] decyzji [....] z dnia [...] listopada 2007 r. przyznającej zasiłek stały, w ten sposób, iż z zasiłku stałego – [...] % świadczenia tj. kwota [...] zł będzie przekazywana na konto Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w S. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż zmiana decyzji przyznającej zasiłek stały następuje z uwagi na zajęcie komornicze z tytułu [...]. Od powyższej decyzji D. L. wniósł odwołanie, w którym podniósł, że przedmiotowa decyzja jest dla niego bardzo krzywdząca, gdyż po dokonaniu potrącenia na rzecz komornika pozostaje mu kwota [...] zł (D. L. utrzymuje się z [...]). W odwołaniu wskazał, że jest w bardzo trudnej sytuacji- jest [...] chory i w związku z tym nie może podjąć dodatkowej pracy; leczy się w Szpitalu [...] w W., systematycznie musi przyjmować leki, [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie i całokształt sprawy wskazało, że zgodnie z treścią art. 106 ust 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z póżn. zm.) decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody. Organ odwoławczy podkreślił, ze w obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do wyłączenia zasiłku stałego spod egzekucji sądowej. Wynika to z treści art. 831 par. 6 kpc, który stanowi, że nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne i dla sierot zupełnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało odnośnie potrącenia w wysokości [...] % przyznanego zasiłku stałego, że zasiłki podlegają egzekucji w zakresie określonym w przepisach kodeksu pracy. Przepisy Kodeksu pracy (art. 87 par. 3 i 4) stanowią, że potrącenia mogą być dokonywane: - do wysokości 3/5 wynagrodzenia w przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych, - do wysokości ½ wynagrodzenia w razie egzekucji innych należności lub potrącenia zaliczek pieniężnych. Powyższe potrącenia nie mogą w sumie przekroczyć połowy wynagrodzeni, a łącznie z potrąceniami na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych (art. 87 par. 1 pkt 1 kp) – 3/5 wynagrodzenia. Reasumując organ II instancji podniósł, iż egzekucja dotyczy [...] i organ I instancji prawidłowo dokonał potrącenia [...] % kwoty zasiłku stałego. Ponadto organ ma na uwadze, że kwota zaległości wobec wierzyciela wskazanego w tytule egzekucyjnym, jak i [...], co przemawia za dokonaniem potrącenia w maksymalnym, przewidzianym przepisami prawa wymiarze. Organ wskazał również, że odwołujący jest uprawniony do skorzystania z innych form pomocy przewidzianych ustawą o pomocy społecznej (np. zasiłki celowe, na dożywianie). Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. L. Wskazał na swoją trudną sytuację życiową, niemożność podjęcia pracy z uwagi na zły stan zdrowia i związane z tym koszty leczenia i dojazdów do szpitala. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U . Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrole pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z treścią art. 134 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Jako podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie organy wskazały przepis art. 106 ust. 5 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu decyzje administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust. 5 tej ustawy. Jednakże uszło uwadze organów, ze przepis art. 106 ust. 5 stanowi wyjątkową podstawę zmiany decyzji na niekorzyść strony i winien być interpretowany ściśle. W tej kwestii jednolicie utrwalone jest stanowisko w doktrynie i w orzecznictwie, zgodnie z którym zmiana decyzji w warunkach nie odpowiadających wymaganiom tego przepisu stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. (por. I. Sierpowska. Ustawa o pomocy społecznej, ABC 2007 r. Komentarz do art. 106 oraz cytowane tam orzecznictwo, np. wyrok NSA z 14 maja 1998 r., I SA 2139/97). Zważyć należy, że organy nie wskazały żadnej przesłanki uprawniającej do zmiany decyzji, o jakich mowa w wyżej wskazanym przepisie, a z akt sprawy nie wynika, aby którakolwiek z nich zaistniała. Fakt wpłynięcia do organu pomocy społecznej zawiadomienia komornika o zajęciu zasiłku z tytułu egzekucji [...] na podstawie sądowego tytułu wykonawczego, zobowiązuje organ wypłacający zasiłek stały do przekazywania części kwoty świadczeń na rzecz komornika, a część wolną od zajęcia powinien wypłacać uprawnionemu. Żaden przepis prawa nie uprawnia organu pomocy społecznej do zmiany decyzji w zaistniałym stanie faktycznym sprawy. Wymaga podkreślenia, że jedynym dokumentem, na podstawie którego organ pomocy społecznej zobowiązany jest do dokonywania potrąceń z zasiłku stałego przyznanego skarżącemu, jest zajęcie zasiłku z tytułu egzekucji [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w S., sygn. akt [...]. Reasumując wskazać należy, że organ zmieniając ostateczną decyzje z dnia [...] listopada 2007 r. o przyznaniu skarżącemu zasiłku stałego z powodu zajęcia tego świadczenia z tytułu egzekucji [...], rażąco naruszył przepis art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, co uzasadniało stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej – z mocy art. 145 par. 1 pkt 2 ppsa. Rozstrzygniecie z pkt 2 sentencji wyroku wydane zostało na podstawie art. 152 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło