I SA/Wa 605/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r., [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Wa 605/08 UZASADNIENIE W. D., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r., nr [...] orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w L., w obrębie [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni całkowitej [...] ha, poprzez zezwolenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie na części ww. nieruchomości o pow. [...] ha prac związanych z wykonaniem przyłącza energetycznego o długości 20 m oraz ustawieniu słupa energetycznego. Ponadto powyższą decyzją zobowiązano Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po wykonaniu ww. prac, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty zobowiązano ww. do zapłaty odszkodowania. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wraz z wniesioną skargą skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że wydanie decyzji obejmującej swym roszczeniem ograniczenie sposobu korzystania z części działki nr [...] z rygorem natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy nie została rozstrzygnięta kwestia wywłaszczenia działki nr [...] jest niedopuszczalne. Dla wykonania wskazanych w decyzji robót do działki nr [...] nie da się dotrzeć w inny sposób, aniżeli przez działkę nr [...], która do czasu wydania ostatecznej decyzji wywłaszczeniowej stanowić będzie własność skarżącej – nieograniczoną w żaden sposób. Skarżąca wskazała, iż ograniczenie sposobu korzystania z działki nr [...] spowoduje niemożność wykonania operatu szacunkowego działki nr [...], gdyż jednym z elementów prac, jakie miały być wykonane na działce [...] byłoby wyburzenie części budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]. Dodatkowo skarżąca nie może zgodzić się ze stwierdzeniem, iż w razie niemożności przywrócenia działki nr [...] do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu prac GDDKiA zobowiązana będzie do zapłaty odszkodowania. Zdaniem skarżącej wypłata takiego odszkodowania nie będzie możliwa bez uprzedniego wykonania operatu szacunkowego, inwentaryzacji naniesień roślinnych oraz urządzeń znajdujących się na działce [...] (urządzenia kanalizacyjne, które kolidowały będą z zakresem robót). Powyższa obawa dotyczy także nieuchronnego wycięcia wielu ponad 30 letnich drzew, albowiem w przeciwnym razie brak jest możliwości dostępu do miejsca posadowienia planowanego słupa energetycznego. Postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 10 czerwca 2008 r. do Sądu wpłynęło zażalenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie z dnia 26 maja 2008 r. W uzasadnieniu zażalenia Dyrektor zarzucił, że Sąd całkowicie pominął jego stanowisko i interes prawny, jako uczestnika postępowania. W sprawie występuje jako inwestor dla inwestycji polegającej na przebudowie drogi krajowej nr [...] w mieście L., która ma strategiczne znaczenie dla tego rejonu Polski. Na nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją rozpoczęto już prace budowlane, natomiast wszelkie opóźnienia związane z planowanym wykonaniem przyłącza energetycznego oraz ustawieniem słupa energetycznego spowodują dla inwestora wymierne straty finansowe, polegające m.in. na obowiązku zapłaty wykonawcy kar umownych w oparciu o postanowienia zawartej z nim umowy. Generalny Dyrektor podniósł ponadto, że zupełnie nieuzasadnione są zarzuty skarżącej dotyczące prac polegających na wyburzeniu części budynku znajdującego się na działce sąsiadującej, a oczywistym jest, iż inwestor nie rozpocznie takich prac nie posiadając prawa do terenu. Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I OZ 730/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 maja 2008 r. i przekazał sprawę z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że Sąd obowiązany jest każdorazowo zbadać okoliczności przytoczone na poparcie wniosku, w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ale także z uwzględnieniem stanowisk pozostałych podmiotów biorących udział w postępowaniu. W przypadku ustalenia, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą dotyczyć kilku podmiotów biorących udział w postępowaniu i stwierdzenia, że w tym zakresie występuje kolizja interesów stron postępowania, Sąd zobowiązany jest do wyważenia tych interesów, poprzez ocenę stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa w stosunku do każdej ze stron. NSA wskazał, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia tych wymogów. Nie przedstawiono w nim bowiem analizy okoliczności podniesionych we wniosku skarżącej w zestawieniu z sytuacją pozostałych stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2008 r. przy pismach z dnia 17 listopada 2008 r. przesłano uczestnikom postępowania sądowego odpis skargi zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyznaczono jednocześnie 14-dniowy termin na ewentualne zajęcie stanowiska w przedmiocie tego wniosku. W odpowiedzi uczestnicy wypowiedzieli się jedynie co do treści samej skargi lub w ogóle nie ustosunkowali się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast zarzuty podniesione w zażaleniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zestawieniu z okolicznościami podniesionymi w skardze przez stronę na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku skarżącej. Z brzmienia powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. W świetle okoliczności przedstawionych przez Generalnego Dyrektora w złożonym zażaleniu, a w szczególności ze względu na stwierdzenie, że "nieuzasadnione są [...] zarzuty [...] dotyczące prac polegających na wyburzeniu części budynku znajdującego się na działce sąsiadującej", a "oczywistym jest, iż inwestor nie rozpocznie takich prac nie posiadając prawa do terenu", Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca dostatecznie nie wykazała, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź powstanie trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wskazać także należy, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje dostatecznego uzasadnienia, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.