I SA/Wa 633/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-26
Skład orzekający: Referendarz sądowy Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która posiada stały dochód (emeryturę) i zaciągnęła kredyty, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, jeśli deklaruje wysokie wydatki związane ze spłatą zobowiązań i utrzymaniem gospodarstwa domowego?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został odmówiony, ponieważ sytuacja majątkowa skarżącej nie uzasadniała przyznania pomocy. Skarżąca posiada stały dochód w postaci emerytury, a zaciągnięte kredyty, choć wpływają na jej sytuację finansową, świadczą o jej zdolnościach płatniczych i nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowego. Deklarowane wydatki, w tym raty kredytów, nie są uznawane za wydatki niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny w stopniu wykluczającym możliwość poniesienia kosztów sądowych.Stan faktyczny
A. P. złożyła skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa dotyczącą potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość położoną poza granicami RP. Do skargi dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją materialną wynikającą z niskiej emerytury, wysokich kosztów leczenia, utrzymania domu, spłaty kredytów i podatków. Wnioskodawczyni ujawniła również posiadanie mieszkania.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić A. P. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość położoną poza granicami RP postanawia odmówić A. P. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
A. P. reprezentowana przez ustanowionego z wyboru radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2011 r., nr [...] o potwierdzeniu na rzecz A. P. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez S. D. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości W., dawne województwo w.
Do skargi A. P. dołączyła złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest wdową i jako spadkobierczyni ubiega się o rekompensatę za mienie pozostawione przez swojego męża na U. Oświadczyła, że jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości [...] zł. Dodała, że nie ma żadnych oszczędności ani majątku. Cierpi na poważne schorzenia, i w związku z tym ponosi wydatki na leczenie w wysokości miesięcznej około [...] zł. Mieszka w starym domu wymagającym remontu. Jej miesięczne koszty utrzymania to kwota około [...] zł, ponadto ponosi koszty związane z ubezpieczeniem samochodu w wysokości około [...] zł, spłaca kredyt na remont dachu w miesięcznej wysokości około [...] zł. Ponadto jest zobowiązana do spłaty kosztów operatu szacunkowego sporządzonego do niniejszej sprawy – do spłaty pozostało [...] zł, oraz opłaca podatek od nieruchomości w wysokości [...] zł. Łącznie miesięczne obciążenia wynoszą około [...] zł i na bieżące potrzeby zostaje jej [...] zł. Wnioskodawczyni ujawniła również, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie jak zaznaczono już wcześniej A. P. domaga się przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na obecnym etapie postępowania zasadniczym składnikiem kosztów jest wpis od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter decyzji wyniesie 200 zł (por. § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r., nr 221, poz. 2193). Kwestia poniesienia innych kosztów sądowych, np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ łączna suma poniesionych w postępowaniu sądowym kosztów sądowych będzie zależna od przebiegu sprawy.
Stwierdzić należy, że ocena sytuacji majątkowej skarżącej nie daje podstaw do uznania, że kwalifikuje się ona do zwolnienia od kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że instytucja prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i dlatego w pierwszej kolejności powinna być udzielana przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł.
Skarżąca nie pozostaje w takiej sytuacji. Co miesiąc ma stały dochód w wysokości netto ok. [...] zł, ma również zabezpieczone potrzeby bytowe. Z treści wniosku wynika przede wszystkim, że jego zasadność skarżąca upatruje w fakcie ponoszenia przez nią wysokich kosztów spłaty kredytów, których ratę określiła na [...] zł (kredyt w e. [...] zł i [...] zł kredyt w p.). Podkreślić jednak należy, że obowiązek spłaty zobowiązań finansowych ma oczywiście wpływ na sytuację majątkową strony, nie stanowi jednak przesłanki, która przesądziłaby zwolnieniu z kosztów sądowych.
Posiadanie takich zobowiązań wywołuje bowiem skutki dwojakiego rodzaju. Po pierwsze - biorąc pod uwagę obecne realia, tj. konieczność spełnienia określonych kryteriów majątkowych przy obliczaniu zdolności kredytowej, uzyskanie i korzystanie z kredytu o znacznej wysokości wskazuje na zdolności płatnicze skarżącej, gdyż w innym wypadku banki nie przyznałyby kredytu. Po drugie - sama okoliczność spłacania przez skarżącą kredytu nie przesądza o braku możliwości poniesienia kosztów postępowania. Dla oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy nie tyle istotna jest wysokość deklarowanych przez stronę wydatków, co kwota wydatków uznawanych za niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny i zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania. Tymczasem analiza struktury wydatków, jakie zostały wskazane przez skarżącą – m.in. kredyt bankowy - nie uzasadnia twierdzenia, iż jest to wydatek, którego ponoszeniu należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W orzecznictwie sądowym ukształtowało się już stanowisko, że zobowiązania cywilnoprawne (raty kredytu) nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2006 r., I OZ 83/06).
Tym samym skarżąca ma możliwość pozyskania środków na udział w postępowaniu przed sądem na takich samych zasadach na jakich pozyskuje środki na regulowanie zobowiązań w sferze prywatnej. Przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie może bowiem uzasadniać chęć zaspokojenia w pierwszej kolejności innych zobowiązań, preferencyjnie traktowanych przez skarżącą. Nie sposób również przyjąć, aby uprawnione i społecznie usprawiedliwione było przenoszenie ciężaru ryzyka spłaty kredytów na ogół społeczeństwa.
Reasumując nie można uznać, że skarżąca pozostaje w trudnej sytuacji majątkowej, ma zabezpieczone potrzeby bytowe, nie pozostaje również bez środków do życia uzyskując emeryturę w wysokości około [...] zł. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności referendarz sądowy rozpoznający wniosek uznał, że nawet przy uwzględnieniu wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, zakupem leków oraz pomocą doraźną skarżąca może samodzielnie opłacić koszty sądowe.
Na marginesie wspomnieć również należy, że skarżąca do reprezentowania swoich interesów przed sądem administracyjnym ustanowiła pełnomocnika z wyboru co potwierdza również tezę, że skoro – przy wykazanych obciążeniach jest w stanie opłacić koszty radcy prawnego jest również w stanie opłacić koszty sądowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło