I SA/Wa 642/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/07 odrzucającym skargę J. O. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 607/05 postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 22 lutego 2010 r. J. O. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze swojej skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/07 odrzucającym skargę J. O. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 607/05. Zaznaczyć należy, że wskazany wniosek z dnia 22 lutego 2010 r. jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowym zakresie. Poprzedni wniosek z dnia 7 września 2009 r. rozpoznany został odmownie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 642/09. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dniem 4 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1161/09. Powyższy wniosek z dnia 22 lutego 2010 r. o przyznanie prawa pomocy rozpoznany został – wydanym przez referendarza sądowego – postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 642/09. W dniu 6 maja 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw J. O. na przedmiotowe postanowienie wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką, która obecnie studiuje w [...]. Źródłem utrzymania skarżącego jest renta strukturalna w wysokości [...]. Wnioskodawca zaznaczył, że dom, który buduje obciążony jest kredytem hipotecznym oraz że aktualna kwota zadłużenia bankowego wynosi [...] zł. Skarżący wskazał ponadto, że na studia córki zaciągnięty został kredyt w wysokości [...] funtów oraz podkreślił, że uzyskiwany dochód przeznacza na utrzymanie oraz na zakup lekarstw i leczenie. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sądowi znany jest z urzędu fakt, iż pożyczka na studia córki, o której J. O. wspomina w złożonym wniosku, została przyznana przez rząd brytyjski w wysokości [,...] funtów na opłacenie czesnego za I rok studiów na uniwersytecie. Kwota ta została wypłacona w dwóch transzach przelewem na konto uczelni. Kredyt będzie spłacany po ukończeniu studiów bez względu na wyniki osiągnięte w nauce, zwrot kredytu w całości jest wymagany w razie przerwania studiów, bądź ich nieukończenia (informacji na ten temat skarżący udzielił w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Wa 488/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zaznaczyć należy, że prawomocne postanowienie dotyczące prawa pomocy nie ma powagi rzeczy osądzonej. Strona - jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie - może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając ponowny wniosek ocenia się czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie kolejnego wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zaznaczyć trzeba, że składając ponowny wniosek skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, które uzasadniałyby odmienną ocenę możliwości poniesienia przez niego kosztów postępowania w sprawie. Z ponownie złożonego wniosku wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego od czasu rozpoznania wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uległa zmianie (pogorszeniu). Wniosek ten uzasadniony został analogicznie jak wcześniejszy. Dla zmiany stanowiska i wydania pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia mogłoby dojść natomiast jedynie w razie zmiany okoliczności, związanych z pogorszeniem jego sytuacji materialnej i życiowej. Skoro zatem skarżący nie wykazał żadnych nowych okoliczności istotnych dla sprawy, to brak było podstaw do zmiany wcześniejszego stanowiska i uwzględnienia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.