I SA/Wa 644/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Beata Ziomek Protokolant Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2004 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe I SA/Wa 644/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] przyznającą S. R. zasiłek celowy w styczniu 2004 r. w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zakup leków i opału. W motywach rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, iż S. R. i jego żona są w wieku emerytalnym. Źródło udokumentowanego dochodu rodziny stanowi kwota [...] zł miesięcznie z tytułu renty S. R. i emerytury żony. Dochód rodziny S. R. przekracza kryterium dochodowe o kwotę [...] zł, uznając jednak, że sytuacja rodziny jest trudna z uwagi na chorobę wnioskodawcy przyznano zasiłek celowy specjalny stosownie do treści art. 31 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Decyzje o przyznaniu pomocy w formie zasiłku celowego mają charakter uznaniowy, co oznacza, że udzielając przedmiotowych świadczeń organ kieruje się zasadami określonymi w art. 2 ustawy o pomocy społecznej, to jest uwzględniania potrzeb osoby i rodziny korzystającej z pomocy, jeżeli odpowiadają one celom i możliwościom pomocy społecznej. W tej sytuacji przyznanie S. R. zasiłku celowego w wysokości [...] zł organ uznał za zgodne z prawem i nie naruszające granic uznania administracyjnego. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. R. kwestionując wysokość przyznanej pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe przy czym określenie "stało się" - według utrwalonej już w tym zakresie judykatury - oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznawania sprawy (vide: postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 1999 r. II SA/Łd 2465/97, OSP 1999/12/214). Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2004 r. i po tej dacie zaistniały okoliczności uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Z dniem 1 maja 2004 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 149 ust. 1 powołanej ustawy, z dniem wejścia jej w życie, to jest z datą 1 maja 2004 r., wygasają z mocy prawa (z zastrzeżeniem przewidzianych tę ustawą wyjątków) decyzje, które zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Analiza przepisów i wydanych w oparciu o te przepisy decyzji administracyjnych w zakresie wyjątków przewidzianych w art. 149 ust. 1 prowadzi do wniosku, że decyzje, których przedmiotem był zasiłek celowy wygasły z dniem 1 maja 2004r. Ponadto, w myśl przepisu art. 150 nowej ustawy o pomocy społecznej, do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy nowej. Nadmienić wypada, że nowa regulacja problematyki związanej ze świadczeniem przez Państwo pomocy, po wejściu w życie wyżej wymienionej ustaw jest odmienną od poprzednio obowiązującej i niejednokrotnie nie przewiduje już istniejących dawniej instytucji prawnych. W związku z wątpliwościami dotyczącymi konstytucyjności wskazanej wyżej regulacji prawnej zostało przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pytanie prawne, na które Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2005 r. w sprawie o sygn. P 15/04 udzielił odpowiedzi, że art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej jest zgodny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 184 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji wydane zostały pod rządami przepisów dotychczas obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. i były w całości wykonane. Wygaszenie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem przez sąd skargi powoduje, że orzeczenie stało się bezprzedmiotowe. Nie tamuje to stronie możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie jej określonego świadczenia z zakresu pomocy społecznej przewidzianego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Biorąc zatem powyższe pod uwagę Sąd, z mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł ,jak w sentencji.