I SA/Wa 654/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2005 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego zwrotnego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. przyznać od Skarbu Państwa - kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - na rzecz adwokata W. J. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr[...], po rozpatrzeniu odwołania S. D., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka [...]Społecznej Dzielnicy [...] [...]m. W. z dnia [...] października 2003 r. nr[...], dotyczącą przyznania skarżącemu pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego zwrotnego w wysokości [...] złotych z jednoczesnym odstąpieniem od żądania zwrotu całości kwoty podlegającej zwrotowi. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że Dyrektor Ośrodka [...] Społecznej Dzielnicy [...] [...] m. W. decyzją z dnia [...] października 2003 r. przyznał S. D. pomoc finansową w postaci zasiłku celowego zwrotnego w wysokości [...] złotych z przeznaczeniem na częściowe opłacenie [...] i zakup [...] [...], odstępując jednocześnie od żądania zwrotu całości kwoty podlegającej zwrotowi w wysokości [...]złotych. Odwołanie od tej decyzji złożył S. D., wnosząc o przyznanie mu pomocy w wyższej wysokości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując odwołanie stwierdziło, że łączny dochód skarżącego w miesiącu wrześniu 2003 r. wyniósł [...] złotych i przekroczył ustawowe kryterium dochodowe ustalone zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity z 1998 r., Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414, ze zm.). Oznacza to, że S. D. nie jest uprawniony - co do zasady - do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej. Jednakże zgodnie z treścią art. 5 powołanej ustawy, w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie nie spełniającej kryterium dochodowego może być przyznana pomoc pieniężna lub w naturze pod warunkiem zwrotu części lub całości wydatków i w niniejszej sprawie przyznał odwołującemu się zasiłek celowy w wysokości [...] złotych z przeznaczeniem na częściowe opłacenie [...] [...] i zakup[...] [...], odstępując jednocześnie od żądania zwrotu całości kwoty podlegającej zwrotowi. Kolegium uznało, że przyznana pomoc finansowa rzeczywiście nie rozwiązuje wszystkich problemów S. D. związanych z powstałą[...] [...]. Przyznanie tej pomocy nie przekreśla jednak możliwości uzyskania takiej pomocy w szerszym wymiarze w przyszłości. W tej sytuacji organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka [...]Społecznej Dzielnicy [...] [...] m. W. z dnia [...] października 2003 r. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł S. D. W jej treści podniósł, że jego dochód został źle wyliczony, ponieważ nie odliczono od niego koniecznych opłat, które co miesiąc uiszcza. Zaświadczenie o stanie rodzinnym wraz z załącznikami dostarczył do Ośrodka [...] Społecznej, a brakujące informacje przesłał faksem, jednak nie zostały one, zdaniem skarżącego, wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe, przy czym określenie "stało się" – według utrwalonej już w tym zakresie judykatury – oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznawania sprawy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II SA/Łd 2465/97, publ. OSP 1999/12/214). Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 5 stycznia 2004 r., a po jej wniesieniu zaistniały okoliczności uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Dnia 1 maja 2004 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.) oraz ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593, ze zm.). Zgodnie z treścią art. 149 ust. 1 tej ostatniej ustawy, z dniem wejścia jej w życie tj. z dniem 1 maja 2004 r., wygasają z mocy prawa (z zastrzeżeniem przewidzianych tą ustawą wyjątków) decyzje, które zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity z 1998 r. Dz. U. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Ponadto, zgodnie z treścią art. 150 nowej ustawy o pomocy społecznej, do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy nowej ustawy. Nadmienić wypada, że nowa regulacja problematyki związanej ze świadczeniem przez Państwo pomocy, po wejściu w życie przywołanych wyżej ustaw, jest odmienna od poprzednio obowiązującej i niejednokrotnie nie przewiduje już istniejących dawniej instytucji prawnych. Biorąc zatem powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł - jak w sentencji.