I SA/Wa 668/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-06
Skład orzekający: Justyna Wtulich – Gruszczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w sprawie sądowoadministracyjnej pierwszej instancji należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli nie została ona opłacona w całości ani w części?Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, który zapoznał się z aktami sprawy i reprezentował stronę, należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, pod warunkiem złożenia oświadczenia o nieopłaceniu jej w całości lub w części. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, powiększone o podatek VAT.Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek adwokata K. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Adwokat został wyznaczony z urzędu, zapoznał się z aktami sprawy i reprezentował skarżącą na rozprawie, wnosząc o zasądzenie kosztów pomocy prawnej. Sąd ustalił, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy – Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. P. pełnomocnikiem
z urzędu dla skarżącej.
W dniu [...] września 2017 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy w czytelni Sądu.
Na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 r. skarżącą reprezentował adwokat P. P. ustanowiony z substytucji adwokata K. P.. Pełnomocnik poprał skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2017 r. oddalił skargę A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...].
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych
i udokumentowanych wydatków.
Z uwagi na to, że skarga inicjująca postępowanie została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu [...] marca 2017 r., tj. po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz.1714), zwanej dalej rozporządzeniem, zastosowanie do przyznania wynagrodzenia w niniejszej sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłata
w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w innej sprawie wynosi 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do
§ 3 rozporządzenia, powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy oraz reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Na rozprawie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w
§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (240 zł), podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%).
Z tego względu przyznano adwokatowi K. P. wynagrodzenie w wysokości 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 zł – łącznie kwotę 295,20 zł.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu zostanie rozpoznany odrębnym postanowieniem po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wszczętego tą skarga kasacyjną.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło