I SA/Wa 709/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nieprzeznaczenia do najmu na dalszy okres oraz niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego postanawia odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. S.A. z siedzibą w L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [....] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nieprzeznaczenia do najmu na dalszy okres oraz niewyrażenia zgody na zawarcie z M. S.A. kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej [...] m² usytuowanego w budynku przy [...]. Jako podstawę zaskarżenia w/w uchwały skarżący wskazał art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 50 i 53 § 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotowej uchwale zarzucił: - naruszenie prawa materialnego tj. art. 32 pkt 1 zdanie 2 Konstytucji RP i § 4 ust.1 pkt 5 Uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2004 r. w sprawie zasad najmu i dzierżawy lokali użytkowych w domach wielolokalowych w związku z § 17 ust. 4 zarządzenia nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2005 r. w sprawie określenia trybu i czynności związanych z oddawaniem w najem lub dzierżawę lokali użytkowych w domach wielolokalowych oraz zakresu działania i trybu pracy komisji konkursowych poprzez odmowę zawarcia kolejnej umowy najmu ze skarżącym pomimo spełnienia przez niego przesłanek określonych w przedmiotowym paragrafie i poprzez brak uzasadnienia odmowy, - naruszenie przepisów postępowania tj. art 8, 11 i 107 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. W ocenie Sądu sprawa, w związku z którą wniesiono skargę nie mieści się w zakreślonym przez powołany przepis katalogu, a zatem nie dotyczy działalności administracji publicznej i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Z treści złożonej do Sądu skargi wynika, że jej przedmiotem jest uchwała Zarządu Dzielnicy [...] W.w sprawie nieprzeznaczenia do najmu na dalszy okres oraz niewyrażenia zgody na zawarcie przez M. S.A. kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej [...] m² usytuowanego w budynku przy ul. [...]. Postępowanie w tym zakresie ma charakter cywilnoprawny, dotyczy bowiem zawarcia umowy najmu, która jest umową cywilnoprawną, a zatem sprawa podlega kognicji sądu powszechnego. Zauważyć należy, że powołany w skardze art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że w skardze wniesionej na wskazanej podstawie skarżący musi wykazać interes prawny, który został naruszony określoną uchwałą lub zarządzeniem, a uchwała lub zarządzenie musi dotyczyć sprawy z zakresu administracji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.