I SA/Wa 748/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. B. na uchwałę Zarządu W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia odmówić K. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 748/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. B. Powodem odrzucenia skargi było uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 2 sierpnia 2011 r. (data nadania pisma z urzędzie pocztowym) skarżący nadesłał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k- [...]). W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że wniosek ów składa z uwagi na brak pouczenia go przez Zarząd W. o terminie zgłoszenia skargi. Dodał również, że była to czynność z zakresu działalności publicznej Gminy – a zatem obowiązek pouczenia wynika z treści art. 107 § 1 kpa i z art. 112 uppsa. W dalszym toku postępowania adwokat L. M. wniósł w imieniu skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r. o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1887/11 oddalił skargę kasacyjną. W związku z powyższym do rozpoznania pozostał wniosek K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niezasadny. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesie skargę), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając zatem zasadność wniosku K. B. stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, LEX nr 192260). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że powodem uchybienia przez K. B. terminu do wniesienia skargi było – jego zdaniem - niedochowanie obowiązku informacyjnego przez Gminę polegające na niepouczeniu go o terminie wniesienia skargi na uchwałę. Jakkolwiek zgodzić się należy, ze skarżącym, że przewidziany w art. 101 ust. 1, 3, i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) tryb postępowania ma charakter szczególny, to jednak brak jest przepisu prawa materialnego i procesowego, który nakładałby na organ administracji wydający uchwałę w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do najmu lokalu obowiązek informowania strony o zasadach i terminie zaskarżenia takiej uchwały, który zapisany jest w treści art. 53 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym nie można uznać, że Gmina – a dokładnie Zarząd W. po wniesieniu przez K. B. wezwania do usunięcia naruszenia prawa miała obowiązek pouczyć skarżącego o skutkach wynikających z treści art. 53 § 2. Ponadto zauważyć należy, że K. B. samodzielnie wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do organu co oznacza, że dowiedział się jaki tryb należy zastosować przed wniesieniem skargi na uchwałę. Nie przekonuje zatem Sądu argument skarżącego, że skarżący nie wiedział lub przy dołożeniu należytej staranności nie mógł się dowiedzieć jaki jest termin oczekiwania na odpowiedź i jakie są skutki prawne z tym związane. Przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy nie można pominąć również stanowiska doktryny i orzecznictwa sądów administracyjnych, które przyjmują, że okolicznościami faktycznymi, które nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu są m. in. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę lub nieznajomość prawa (por. Bogusław Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. LexisNexis, rok 2008 str. 196). Reasumując uznać należy, że K. B. nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na uchwałę do sądu administracyjnego. Wobec niewykazania przesłanek o których mowa w art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.