I SA/Wa 782/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 stycznia 2012 r. Z. G. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z 17 lutego 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała adw. R. M. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w opisanej poniżej sprawie. Pismem z 29 marca 2012 r. Z. G., reprezentowany przez adw. R. M., wniósł do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że Z. G. uchybił terminowi do wniesienia skargi, gdyż po wystąpieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o pełnomocnika z urzędu, ten został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] w dniu 16 lutego 2012 r. (po postanowieniu referendarza sądowego z 11 stycznia 2012 r.). W powyższym okresie upłynął termin do wniesienia skargi. Z uwagi jednak na przyznanie prawa pomocy nie można uznać, by uchybienie terminowi nastąpiło z winy Z. G. Ponadto pełnomocnik dodał, że wniesienie skargi było możliwe dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, skontaktowaniu się ze skarżącym oraz przygotowaniu skargi. Jednocześnie zaznaczył, że nie był to termin dłuższy niż 30 dni od zawiadomienia go o wyznaczeniu pełnomocnikiem w sprawie. Powołując się na orzecznictwo w ww. kwestii stwierdził, że brak jest przy tym podstaw do rozróżnienia sytuacji przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powołanego przepisu wynika zatem, że warunkiem koniecznym uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje zaś odrzuceniem wniosku na mocy art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z [...] grudnia 2011 r. podlega odrzuceniu, złożony bowiem został z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w powołanym wyżej art. 87 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, uznać należy datę, kiedy wyznaczony z urzędu pełnomocnik procesowy dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w sprawie, tj. w dniu 2 marca 2012 r. Wyjaśnienia wymaga, że od dnia 10 kwietnia 2010 r., tj. od dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 244 § 2 p.p.s.a. stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Obecnie więc wyznaczenie pełnomocnika przez właściwą radę uprawnia go do podjęcia właściwych czynności w danym postępowaniu. Innymi słowy już w momencie doręczenia stosownego zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu, pełnomocnik jest uprawniony do działania w imieniu strony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się natomiast, że od dnia wejścia w życie nowelizacji art. 244 § 2 p.p.s.a. należy przyjmować, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez pełnomocnika strony wyznaczonego przez sąd z urzędu rozpoczyna swój bieg najwcześniej od dnia, w którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych lub rzeczników patentowych o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania (postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 724/10). Powyższy pogląd Sąd w pełni podziela. Adw. R. M. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 2 marca 2012 r. r., tj. w dniu kiedy otrzymał stosowną informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Od wskazanej daty rozpoczął zatem bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu powinien więc zostać złożony najpóźniej w dniu 9 marca 2012 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą, nadany został w dniu 30 marca 2012 r. Przedmiotowy wniosek wniesiony więc został z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., wobec czego – jako spóźniony – podlega odrzuceniu. Zaznaczyć przy tym należy, że nawet podnoszone przez pełnomocnika okoliczności, iż przeszkoda do wniesienia skargi ustała dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, bo również i w tym przypadku uchybiono terminowi 7-dniowemu z art. 87 § 1 p.p.s.a. W określonej sytuacji mogą co prawda wystąpić okoliczności powodujące, że rzeczywista możliwość działania w imieniu strony nastąpi później niż w dacie otrzymania przez pełnomocnika stosownego zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, jednak zdaniem Sądu nie miało to miejsca w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik w niniejszej sprawie został ustanowiony celem wniesienia skargi, która zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. nie jest środkiem zaskarżenia, dla którego ustanowione są zbyt rygorystyczne warunki formalne, by niemożliwym było jej sporządzenie w terminie 7 dni wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, zwłaszcza w sytuacji, gdy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodzić się jednak należy, że bez akt sprawy niemożliwym jest sporządzenie skargi, jednak Sąd nie dał wiary twierdzeniem pełnomocnika, że akta administracyjne w Kolegium nie były dostępne na żądanie i niezbędne było ich zamówienie, gdyż wniosek o umożliwienie przejrzenia akt datowany jest na dzień 19 marca 2012 r. i tego samego dnia akta zostały udostępnione. Tym samym możliwym było przejrzenie akt wcześniej niż po 17 dniach od wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnikiem z urzędu. Brak jest również podstaw do analogicznego stosowania powołanych we wniosku postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dotyczą one bowiem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie zaś skargi do sądu I instancji. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżania charakteryzującym się wysokim stopniem sformalizowania, zaś samo rozpoznanie sprawy przed NSA ma miejsce, co do zasady, jedynie w jej granicach. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.