I SA/Wa 785/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Krystyna Kleiber Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Rektora i Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w J. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały organu uczelni oddala skargę. I SA/Wa 785/04 UZASADNIENIE Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku zainteresowanego utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] uchylającą uchwałę nr [...] Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w J. z dnia [...] maja 2001 r. w sprawie wykorzystania urlopów wypoczynkowych przez nauczycieli akademickich. W uzasadnieniu wskazano, że Minister działając w ramach nadzoru zapoznał się z uchwałami Senatu uczelni wydanymi w latach 1998-2003, gdy wpłynęły ich kopie do ministerstwa, tj. w dniu [...] grudnia 2003 r. Analiza uchwały nr [...] wprowadzającej obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego nauczycieli w okresie przerwy wakacyjnej pozwoliła organowi stwierdzić, że wprowadzony obowiązek jest sprzeczny z art. 163 § 3 kodeksy pracy w przypadku pracowników korzystających z urlopów macierzyńskich, że uchwałę podjęto z powołaniem art. 35 ust. 10 ustawy o wyższych szkołach zawodowych, choć przepis ten nie stanowi podstawy do podejmowania uchwał samoistnie regulujących sprawy, do których nie ma odrębnej podstawy prawnej. Naruszenia te stanowiły o uchyleniu uchwały Senatu. Jak wskazał organ decyzja o uchyleniu została podjęta w terminie zakreślonym przez art. 27 ust. 2 powołanej ustawy. Skargę na powyższą decyzję wniósł Rektor i Senat PWSZ w J. zarzucając naruszenie art. 107 § 1 kpa ze względu na brak właściwego oznaczenia strony w obu decyzjach, brak podstawy prawnej obu decyzji oraz niezachowanie ustawowego terminu przeznaczonego do uchylenia niezgodnych z przepisami ustawy uchwał organów kolegialnych uczelni, określonego w art. 27 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym. W skardze podniesiono również, że obie decyzje organu zawierają wiele wątpliwości prawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że decyzja uchylająca uchwałę Senatu została podjęta w ramach nadzoru prawnego sprawowanego przez ministra zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, dotyczącego badania zgodności działania organów uczelni z przepisami ustawowymi i statutem uczelni. Organ przyznał natomiast, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. znalazło się błędne pouczenie co do trybu zaskarżenia, a Minister rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zamiast potraktować wniosek jako wezwanie w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, choć do decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego podjętych w zakresie tzw. nadzoru prawnego, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i nie służy od nich odwołanie w administracyjnym toku instancji, ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże ta wadliwość wynikająca z naruszenia przepisów postępowania nie miała wpływu ani na treść rozstrzygnięcia ani na prawa stron w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie uchylenia uchwały nr [...] Senatu PWSZ wprowadzającej obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego przez nauczycieli akademickich w okresie przerwy wakacyjnej – jako wydanej z naruszeniem ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. z 1997 r., Nr 96, poz. 590) ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385) i kodeksu pracy. Minister Edukacji Narodowej i Sportu w ramach sprawowania nadzoru nad państwową uczelnią zawodową w zakresie zgodności działania jej organów z przepisami ustawowymi i statutem zażądał przedłożenia uchwał Senatu Uczelni podjętych w latach 1998-2003. Wśród nadesłanych dokumentów znalazła się uchwała nr [...], której ocenę Minister wyraził w podjętej decyzji uchylającej uchwałę Senatu. Zgodzić się należy ze wskazaniem organu, iż zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1990 r., Nr 65, poz. 385) Senat, do którego kompetencji przekazano określenie trybu udzielenia urlopów wypoczynkowych, powinien uwzględnić art. 163 kodeksy pracy, a więc urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów. Jednakże żaden przepis ustawy nie uprawnia senatu do ograniczenia prawa do urlopu przyznanego ustawą poprzez wprowadzenie obowiązku wykorzystania urlopu przez nauczycieli akademickich w okresie przerwy wakacyjnej bez uwzględnienia planu urlopów. Zarzuty skargi należy uznać za chybione. Jeżeli decyzja organu uchyla uchwałę Senatu PWSZ im. [...] w J., to nie ma wątpliwości, kto jest adresatem takiej decyzji wydanej na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (...). Wbrew stanowisku skarżącego stwierdzić też należy, że została powołana podstawa prawna decyzji, a także wskazano naruszone przepisy prawa materialnego. Skarżący nie wykazał, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu powziął wiadomość o uchwale Senatu będącej przedmiotem postępowania z protokołu Państwowej Komisji Akredytacyjnej z dnia [...] lutego 2003 r. Państwowa Komisja Akredytacyjna nie jest organem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, lecz organem samodzielnym, odrębnym (art. 38 i następne ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym - Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) dokonującym oceny kształcenia na danym kierunku. Nawet gdyby Komisji znana była treść tej uchwały, to nie oznacza to, iż miała obowiązek powiadomienia o tym właściwego ministra i nie oznacza, że od tej decyzji należy liczyć termin do podjęcia decyzji przez ministra, ponieważ zadania Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz Państwowej Komisji Akredytacyjnej są odrębne. Dlatego też zarzut naruszenia przez organ art. 27 ust. 2 ustawy o wyższych szkołach zawodowych jest niezasadny. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż Minister działający w trybie nadzoru otrzymał uchwały Senatu w dniu [...] grudnia 2003 r., a decyzję o uchyleniu uchwały nr [...] podjął w dniu [...] stycznia 2004 r., co świadczy o zachowaniu terminu z art. 27 ust. 2 ustawy. W tym stanie rzeczy, skoro argumenty skarżącego są niezasadne, a rozstrzygnięcie merytoryczne jest zgodne z przepisami prawa, to niewłaściwe pouczenie, na co wskazał organ w odpowiedzi na skargę, które skutkowało wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, choć winno być wezwaniem z art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia organu w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.