I SA/Wa 811/13

Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 2013 r. sprawy z wniosku J. C., J. C., K. C., M. C., Z. C., Z. C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 811/13 w sprawie ze skargi J. C., J. C., K. C., M. C., Z. C., Z. C. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 187/12 postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi J. C., J. C., K. C., M. C., Z. C., Z. C. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 187/12, wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 zł płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Pismem z dnia 9 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżących adw. R. P. wniósł o uzupełnienie wydanego w niniejszej sprawie wyroku poprzez stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: wniosek jest niezasadny i podlega oddaleniu. Stosownie do przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku adw. R. P., jest żądanie uzupełnienia wyroku z dnia 2 lipca 2013 r. o stwierdzenie na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a., że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarga rozpoznana wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r. została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z art. 154 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W tym miejscu wyjaśnić należy, że ocena czy stwierdzona bezczynność bądź przewlekłość miały charakter rażący (art. 154 § 2 zd. drugie) dotyczy jedynie przypadków, w których Sąd ocenia bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaistniałe po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Zatem nie dotyczy to przypadków w których Sąd orzekał już w sprawie zaistniałej bezczynności, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, tj. wyrokiem z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 187/12 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], jednocześnie stwierdzając, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Tym samym ocenił już zaistniałą w niniejszej sprawie bezczynność. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której Sąd dokonywałby dwukrotnie oceny w przedmiocie tej samej bezczynności. To zaś oznacza, że zgłoszone przez pełnomocnika, żądanie uzupełniania wyroku we wskazanym we wniosku z dnia 9 lipca 2013 r. zakresie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a tym samym wniosek ten podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.