I SA/Wa 815/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2015 r. sprawy ze skargi I. K. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 40/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz I. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi I.K., wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/14 zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W dniu 17 grudnia 2014r. akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 12 sierpnia 2014 r. zostały zwrócone do organu. Pismem z dnia 20 lutego 2015 r. I. K., wezwała organ do wykonania ww. wyroku i wydanie decyzji odszkodowawczej. Wobec nieustosunkowania się przez organ do wezwania, pismem z dnia 16 marca 2015 r. I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/14. W uzasadnieniu strona skarżąca zarzuciła organowi, że pomimo zebrania materiału dowodowego, Prezydent do dnia wniesienia skargi nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, nie zlecił nawet wykonania operatu szacunkowego nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie wskazał, że, pismem z dnia 7 maja 2015 r., poinformował stronę skarżącą o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia 31 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm - powoływana dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a). Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku I. K. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z prawomocnym wyrokiem. Podkreślić należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W przedmiotowej sprawie akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 12 sierpnia 2014 r. wpłynęły do organu w dniu 17 grudnia 2014 r. Wskazać należy również, że w sprawie spełniony został także drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., a dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Skarżąca bowiem pismem z dnia 20 lutego 2015 r. wezwała Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 12 sierpnia 2014 r. Zważyć należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić może do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 12 sierpnia 2014 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ zarówno do rozstrzygnięcia sprawy, jak i do dokonania tego w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 154 § 2 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że w związku ze znacznym przekroczeniem terminu wyznaczonego przez Sąd, bezczynność organu po wyroku z 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/14 miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy z akt administracyjnych sprawy wynika, że wniosek odszkodowawczy złożony został w 1985 r., czyli 30 lat temu. Akta zgromadzone w sprawie pozwalają prawdopodobnie na wydanie decyzji merytorycznej (organ nie gromadził już dodatkowych dowodów), organ zaś zwleka z jej wydaniem, gdyż co najmniej od sierpnia 2013 r. nie jest w stanie zakończyć procedury wykonania operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości (vide! pismo organu do SKO w [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r.). Po wydaniu wyroku Sądu z dnia z 12 sierpnia 2014 r. sytuacja ta nie uległa jakiejkolwiek zmianie. Prezydent W. w dalszym ciągu jako przeszkodę w rozpoznaniu sprawy wskazuje na konieczność zlecenia wykonania operatu szacunkowego oraz potrzebę zabezpieczenia środków pieniężnych na realizację decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.