I SA/Wa 817/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Rodziców Szkoły Podstawowej im. [...] w M. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania likwidacji szkoły podstawowej postanawia: odrzucić skargę. Rada Rodziców Szkoły Podstawowej im. [...] w M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] uchylające postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2007 r. nr [...] i wydające pozytywną opinię w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w M. mogła skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] marca 2008 r. tzn., czy podmiot ten posiada legitymację do wniesienia skargi w tego rodzaju sprawie. Sąd zauważa, że zagadnienia związane ze statusem i organizacją, jak również uprawnieniami rad rodziców uregulowane zostały w przepisach art. 53 i 54 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.), w rozdziale 4 zatytułowanym "Społeczne organy w systemie oświaty". Z wymienionych wyżej przepisów wynika, że rady rodziców, jako reprezentujące ogół rodziców uczniów, wyposażone zostały w kompetencje opiniująco – inicjatorskie. Mogą zatem występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkolę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki (art. 54 ust. 1 ustawy), uchwalać program wychowawczy szkoły lub program profilaktyki (art. 54 ust. 2 pkt 1 lit a i b), jak również opiniować program i harmonogram poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły lub placówki lub opiniować projekt planu finansowego (art. 54 ust. 2 pkt 2 i 3). Przedstawiona wyżej regulacja działalności rad rodziców przyznaje jej bardzo wąskie kompetencje i to tylko w sprawach dotyczących wewnętrznej działalności szkoły. Z brzmienia powołanych wyżej przepisów nie wynika w szczególności, aby rada rodziców mogła uczestniczyć w prowadzonym "na zewnątrz szkoły" postępowaniu administracyjnym. Takiego uprawnienia nie przewiduje również art. 59 ustawy o systemie oświaty normujący procedurę likwidacji szkoły publicznej. Oczywistym zatem jest, że skarżąca nie mogła wnieść skargi do sądu administracyjnego we własnym imieniu, skoro nie posiada interesu prawnego opartego o przepis prawa materialnego uprawniającego do bycia stroną zarówno w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania opinii w przedmiocie likwidacji szkoły, jak również w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez podmiot nieuprawniony, w rozumieniu art. 50 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Zaprezentowane przez sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko jest zbieżne z dotychczasowym orzecznictwem sądów administracyjnych (zob. postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 30 listopada 2004 r., I SA/Wa 1728/04, z dnia 8 kwietnia 2008 r., I SA/Wa 376/08 i z dnia 10 kwietnia 2008 r., I SA/Wa 358/08 - niepubl.). Warto też wspomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 września 2000 r., sygn. akt I SA 943/00 (OSP 2001/7-8/109) uznał, że rada rodziców powołana na podstawie art. 53 ustawy o systemie oświaty nie jest organizacją społeczną w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uprawnioną do występowania do tego sądu w interesie rodziców uczniów. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.