I SA/Wa 848/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., M. D., M. F., M. F., B. K., S. R., S. R., J. W., J. R., J. S. i M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie wypowiedzenia umów najmu garaży i ich rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – W. K., M. D., M. F., M. F., B. K., S. R., S. R., J. W., J. R., J. S. i M. S. solidarnie kwotę 1600 (tysiąc sześćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 25 lutego 2013 r. skargi W. K., M. D., M. F., M. F., B. K., S. R., S. R., J. W., J. R., J. S. i M. S. wnieśli skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie opinii w sprawie wypowiedzenia umów najmu garaży i ich rozbiórki. W odpowiedzi na skargę Zarządu Dzielnicy [...] wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej drodze sądowo-administracyjnej. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2013 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wypowiedzenie się, czy strona skarżąca wyczerpała tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą jej interesu prawnego lub uprawnienia oraz o nadesłanie odpisu ww. wezwania wraz z dokumentem potwierdzającym jego nadanie na adres organu administracji lub jego złożenie w jego siedzibie. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżąca wskazała, że wyczerpała tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. i załączyła list do Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...]. Zarządzeniem z dnia 12 października 2013 r. Sąd wezwał wnoszącą skargę adwokat J. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania J. S. przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone ww. osobie w dniu 16 października 2013 r. (k. 324 kat sądowych). Zarządzenie to nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.). W myśl tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę powyższą zgodnie z treścią art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest więc dokonanie wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez skarżącego oraz zachowanie terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 2 ppsa. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z utrwalona linią orzeczniczą sądów administracyjnych określone w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne zaś pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania, o której mowa w powołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, o którym stanowi art. 52 § 4 ustawy ppsa. Ponadto wezwanie takie nie musi odpowiadać jakimś szczególnym wymaganiom, musi jednakże z jego treści wynikać, że strona je złożyła. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że wniesienie skargi na powyższą uchwałę nie zostało poprzedzone wezwaniem Zarządu Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, związanego z podjęciem kwestionowanej uchwały. Skarżący co prawda wskazali pismo z dnia 23 maja 2012 r. (k. 281 akt sądowych), które skierowali do Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...], jako zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez kwestionowaną uchwałę, lecz z pisma tego wynika, iż stanowi ono jedynie polemikę z uzasadnieniem przedmiotowej uchwały i propozycję pozostawienia garaży na dotychczasowym miejscu, do czasu gdy zostaną sporządzone plany zagospodarowania terenu pod nimi. Ponadto wnoszący skargę w imieniu J. S. pełnomocnik zawodowy nie wykonał w zakreślonym terminie, tj. do dnia 23 października 2013 r. zarządzenia Sądu wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie nadesłał pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania J. S. przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze okoliczność, że strona skarżąca nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym oraz fakt, iż nie zostało nadesłane w wyznaczonym przez Sad terminie pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania J. S. przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu od skargi rozstrzygnięto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Odnosząc się natomiast do wniosku strony skarżącej o wydanie postanowienia o wstrzymaniu w całości rozbiórki garaży wskazać należy, że z uwagi na fakt, że niniejsza skarga podlegała odrzuceniu nie mógł on zostać rozpoznany.