I SA/Wa 900/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W i J. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1072/04 w sprawie ze skargi D. W., J. W. i J. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia, że decyzje administracyjne wydano z naruszeniem prawa postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu J. W. połowę wpisu w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W dniu 16 czerwca 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga D. W. i J. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1072/04, oddalającym skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r., nr [....] wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia, że decyzje administracyjne wydano z naruszeniem prawa. Pismem z dnia 18 marca 2009 r. skarżący D. W. i J. W. cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.