I SA/Wa 901/08

WyrokWSA w Warszawie2009-05-07

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Gabriela Nowak, Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy późniejsze wykrycie przez stronę okoliczności faktycznych lub dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, stanowi podstawę do wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem, jeśli te okoliczności dotyczą utraty mocy prawnej innej ustawy, która nie była przedmiotem kontroli sądowej w poprzedniej sprawie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że późniejsze wykrycie przez stronę okoliczności dotyczącej utraty mocy prawnej ustawy, która nie była przedmiotem kontroli sądowej w poprzedniej sprawie, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Nawet jeśli strona dowiedziała się o tej okoliczności później, nie miała ona wpływu na wynik poprzedniego postępowania, które dotyczyło oceny zgodności z prawem decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji ostatecznej w trybie art. 161 § 1 k.p.a., a nie stosowania przepisów ustawy o gospodarce gruntami.
Stan faktyczny
J. i J. W. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 764/05). Jako podstawę wznowienia wskazali art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 PPSA, twierdząc, że organ administracyjny nie uwzględnił przepisu art. 241 pkt 2 ustawy o gospodarce gruntami, który pozbawił mocy obowiązującej ustawę z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Skarżący dowiedzieli się o tej okoliczności z uzasadnienia wyroku NSA z 29 października 1999 r. w dniu 15 marca 2008 r. i wnieśli skargę o wznowienie w dniu 12 czerwca 2008 r.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniósł postępowanie sądowe i oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Agnieszka Miernik Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2009 r. sprawy ze skargi J. W. i J. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 764/05 1. wznawia postępowanie sądowe; 2. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. J. i J. W. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 kwietnia 2006 r. sygnatura akt I SA/Wa 764/05. Jako podstawą wznowienia powołali art. 271 pkt 2 i 273 § 2 ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przy wydawaniu decyzji administracyjnych, które były przedmiotem kontroli Sądu w sprawie, której wznowienia postępowania żądają, organ nie uwzględnił przepisu art. 241 pkt 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce gruntami, pozbawiającego w całości mocy obowiązującej ustawę z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Pozbawienie mocy obowiązującej ustawy uwłaszczeniowej ma, w ocenie skarżących, ten skutek, że pozbawiono organ administracyjny możliwości wydawania w sprawie "Władczych merytorycznych rozstrzygnięć". W uzupełnieniu skargi o wznowienie skarżący w piśmie z 1 lipca 2008 r. (k. 9) wskazali, że o utracie mocy prawnej ustawy z 29 września 1990 r. dowiedzieli się w dniu 15 marca 2008 r. kiedy to zapoznali się z uzasadnieniem wyroku NSA w Warszawie z 29 października 1999 r. sygn. akt. I SA 2088/98, w którym sąd ten powołał tę okoliczność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Badając dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 kwietnia 2006 r. sygn. akt. I SA/Wa 764/05. Sąd uznał, że spełnione są oba warunki wskazane w art. 281 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący bowiem oparli skargę na ustawowych podstawach wznowienia wymienionych w art. 271 - 273 ustawy, gdyż powołali jako przesłanki wznowienia art. 271 pkt 2 i art. 273§2. Został również zachowany termin do wniesienia skargi określony w art. 277 ustawy, zgodnie z którym skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarżący oświadczyli, że o podstawie wznowienia dowiedzieli się w dniu 15 marca 2008 r. zaś skargę nadali w urzędzie pocztowym w dniu 12 czerwca 2008 r. (k. 5). Zaistniały więc podstawy do wznowienia postępowania. Badając merytorycznie zasadność skargi Sąd uznał, że obie powołane przez skarżących podstawy wznowienia są nietrafne co skutkuje oddaleniem skargi o wznowienie postępowania stosownie do art. 282 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi. Przepis art. 271 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. W sprawie zakończonej wyrokiem z 3 kwietnia 2006 r. nie zachodzi żadna z wymienionych w tym przepisie przyczyn nieważności postępowania. Sprawa toczyła się ze skargi miedzy innymi J. i J. W., którzy skargę wnieśli osobiście. Z akt Postępowania o sygn. I SA/Wa 764/05 wynika, że oboje skarżący zostali powiadomieni prawidłowo o terminie rozprawy. W rozprawie, która odbyła się w dniu 3 kwietnia 2006 r. uczestniczył osobiście J. W., a protokół rozprawy wskazuje, że Sąd udzielił mu głosu. Został również pouczony o sposobie zaskarżenia ogłoszonego po zamknięciu tej rozprawy wyroku. Zarówno J. W. jak i J. W. złożyli wniosek o doręczeni odpisu wyroku z 3 kwietnia 2006 r. wraz z uzasadnieniem, co zostało im doręczone. Wyrok uprawomocnił się na skutek nie wniesienia od niego skargi kasacyjnej przez którąkolwiek ze stron. Również nie znajduje uzasadnienia druga z powołanych przez skarżących ustawowa podstawa wznowienia określona w art. 273 § 2 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący powołują się na to, że w dniu 15 marca 2008 r. z uzasadnienia wyroku NSA w Warszawie z 29 października 1999 r. sygn. akt. I SA 2088/98 dowiedzieli się, że na mocy art. 241 pkt. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 o gospodarce gruntami mocy prawnej została pozbawiona ustawa z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Wobec tego okoliczności tej nie mogli powołać w postępowaniu zakończonym wyrokiem z 3 kwietnia 2006 r. Należy stwierdzić, że powołane przez skarżących zmiany we wskazanych ustawach pozostają bez wpływu na wynik sprawy. Z uzasadnienia wyroku z 3 kwietnia 2006 r. Wynika, że Sąd oddalił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] lutego 2005 r. którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z [...] grudnia 2004 r. odmawiającą zmiany w trybie art. 161 § 1 kpa - decyzji Wojewody [...] z [...] marca 1992 r. wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Z. w likwidacji nieruchomością położoną w Ł. przy ul. [...]. Sąd zatem badał czy organ prawidłowo zinterpretował przesłanki uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej określane określone w art. 161§ 1 kpa, którymi jest stan zagrażający życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobieżenie poważnym szkodom dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa. Przedmiotem badania przez Sąd nie była więc zgodność z prawem decyzji uwłaszczeniowej z [...] marca 1992 r. i w postępowaniu tym ani Minister Infrastruktury ani Sąd nie stosowali przepisów zarówno ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce gruntami jak i ustawy z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Dlatego też okoliczność, ze skarżącym w toku postępowania w sprawie sygn. akt. I SA/Wa 764/05 nie było wiadome, że ustawa z 29 września 1990 r. utraciła moc prawną, a co za tym idzie na fakt ten nie mogli się powołać w poprzednim postępowaniu, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Z powyższych względów i powołanych przypisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło