I SA/Wa 911/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" S.A. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w sprawie ze skargi "[...]" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]" S.A. z siedzibą w G. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 1999 r., nr [...] mocą której stwierdzono nieważność orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] lipca 1948 r., o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstw w części dotyczącej przedsiębiorstwa [...], Spółka Akcyjna – G. ul. [...]. W następstwie wniesionej skargi skarżący przesłał do organu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że przed Sądem Okręgowym w [...] toczy się postepowanie cywilne w sprawie odszkodowania za przejęte na własność Państwa mienie ruchome skarżącego. W postępowaniu tym Minister Gospodarki reprezentujący pozwanego Skarb Państwa powołuje się na to, że decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r., jest ostateczna i wnosi o oddalenie powództwa argumentując, że z obrotu prawnego ostatecznie usunięta została decyzja z dnia [...] maja 1999 r., będąca jego podstawą. Skarżący zauważył, że brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji daje Ministrowi formalne podstawy do wnoszenia o oddalenie powództwa cywilnego, co może narazić spółkę na niepowetowane znaczne szkody i doprowadzić do trudnych w zasadzie niemożliwych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uważa, że powołane we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają zastosowania ochrony tymczasowej. W szczególności skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Podnoszone przez stronę argumenty odnoszą się jedynie do potencjalnych skutków, które z uwagi na odmowę uwzględnienia wniosku mogłyby wystąpić w innym postępowaniu sądowym w sprawie o odszkodowanie prowadzonym w sądzie powszechnym. Wskazać również należy, że Sąd bada przesłanki ewentualnego wstrzymania wykonania wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego aktu. Tymczasem przedmiotem ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Takiej cechy wykonalności nie ma więc również decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], nie daje ona bowiem stronie skarżącej prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności. Skoro zatem skarżący nie wykazał spełnienia ustawowej przesłanki, a z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wniosek podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.