I SA/Wa 924/09
WyrokWSA w Warszawie2009-10-16
Skład orzekający: Bogdan Wolski, Elżbieta Lenart, Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wydania decyzji przez organ administracji po wniesieniu skargi na bezczynność organu, sąd powinien umorzyć postępowanie lub oddalić skargę, czy też wymierzyć organowi grzywnę na podstawie art. 154 § 1 i § 3 PPSA?Ratio decidendi
W przypadku niewykonania wyroku sądu lub bezczynności organu po wyroku uchylającym akt administracyjny, strona po uprzednim wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę żądając wymierzenia organowi grzywny. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, a grzywna stanowi karę za niewykonanie przez organ wyroku sądu.Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2006 r., żądając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA, wskazując na brak wydania decyzji administracyjnej pomimo obowiązku ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Wezwanie do wykonania wyroku pozostało bez odpowiedzi. Organ administracji (Minister Infrastruktury) wydał decyzję po wniesieniu skargi. Sąd uznał skargę za zasadną i wymierzył organowi grzywnę.Rozstrzygnięcie
Wymierza Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Agnieszka Miernik Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r. sprawy ze skargi H. W. i A. D. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 2313/05 wymierza Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Wyrokiem z dnia 1 września 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 2313/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę H. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2005 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2000 r., nr [...], o odmowie przyznania odszkodowania w trybie art. 160 k.p.a.
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2008 r. (sygn. akt I OSK 47/07) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniesioną przez Ministra Budownictwa.
H. W. i A. D. w piśmie z 21 maja 2009 r. wniosły skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żądając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo obowiązku ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy w trybie nadzorczym organ administracji nie wydał decyzji administracyjnej, co spowodowało wystosowanie wezwania w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Wezwanie z dnia 30 stycznia 2009 r. pozostało bez odpowiedzi.
Ustosunkowując się do skargi Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie lub umorzenie postępowania.
Uzasadniając powyższe stanowisko organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i poinformował, że skarga na bezczynność organu wpłynęła w dniu 21 maja 2009 r., a decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] sierpnia 2000 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – "p.p.s.a")
w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, o czym stanowi art. 154 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny między innymi
w przypadku bezczynności organu po wyroku uchylającym akt administracyjny także
w sytuacji, gdy wykonanie tego wyroku nastąpiło po wniesieniu skargi. Okoliczność ta nie może stanowić podstawy umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Zatem grzywna przewidziana art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi, w tej sytuacji, w istocie karę za niewykonanie przez organ wyroku sądu.
Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do sprawy administracyjnej prowadzonej
z udziałem skarżących Sąd wskazuje, że z akt administracyjnych wynika, iż odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia
1 września 2006 r. został doręczony Ministrowi Infrastruktury wraz z aktami administracyjnymi w dniu 5 maja 2008 r. Zawiadomieniem z [...] czerwca 2008 r. poinformowano strony o zebraniu materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy.
W piśmie z 30 stycznia 2009 r. H. W. i A. D. wezwały Ministra Infrastruktury do załatwienia sprawy. Decyzja w sprawie została wydana po wniesieniu skargi, to jest w dniu [...] czerwca 2009 r.
Powyżej przedstawione okoliczności potwierdzają spełnienie ustawowych przesłanek wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Minister Infrastruktury wydał decyzję w sprawie po ponad roku od dnia przekazania temu organowi akt administracyjnych po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego.
Z akt administracyjnych nie wynika, aby w sprawie podejmowane były dalsze czynności dowodowe, a wystosowanie do stron zawiadomienia z [...] czerwca 2008 r. potwierdza, że w dniu sporządzenia tego zawiadomienia organ dysponował materiałem dowodowym niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy.
Bezczynność organu prowadziła do naruszenia obowiązku wynikającego
z art.12 k.p.a. i art. 35 § 2 k.p.a., co stanowiło – z uwagi na wydanie decyzji dopiero
po wniesieniu skargi – uzasadnienie wymierzenia grzywny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2006 r., II GSK 384/05, niepubl.; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r.,
II SA/Wa 1981/04, niepubl.).
W tym stanie sprawy nie zaistniały przesłanki do uwzględnienia wniosków zawartych w odpowiedzi na skargę, gdyż pozostawały one w sprzeczności z wyraźną dyspozycją art. 154 § 3 p.p.s.a.
Ustalając wysokość grzywny Sąd uwzględnił potwierdzony okres bezczynności organu, ale także wziął pod uwagę, że po wniesieniu skargi organ wykonał ciążący na nim, z mocy ustawy i wydanego wyroku, obowiązek. Sąd uznał, ze grzywna
w wysokości 1000 zł będzie adekwatna do poziomu zawinienia organu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak
w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło