I SA/Wa 951/16

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na nienależyte wykonywanie zadań służbowych przez Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. S. kwotę 240,00 zł. (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej łącznie kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – S. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. odrzucił skargę T. G. ze względu na jej niedopuszczalność. W dniu 1 kwietnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącej od powyższego postanowienia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów postepowania kasacyjnego niezbędnych do celowego dochodzenia praw przez skarżącą, w tym kosztów udzielonego prawa pomocy w przedmiocie ustanowienia adwokata. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 1305/16 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, t. j.) przestało obowiązywać. Na mocy jednak § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w drugiej instancji wniesioną w dniu 1 kwietnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) skargą kasacyjną, a zatem już po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zatem, do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu w zakresie reprezentowania strony przed sądem w drugiej instancji zastosowanie będą miały przepisy ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 480,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240,00 złotych. W myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłatę, o której mowa w ust. 1 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Jak wynika z akt niniejszej sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony przed wydanym przez Sąd w dniu 24 lutego 2016r. postanowieniem odrzucającym skargę i w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam adwokat. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 3 ww. Rozporządzenia. Mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, tj. sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu uznano, że wynagrodzenie w wysokości 240,00 zł jest adekwatne do czynności podjętych przez pełnomocnika w niniejszej sprawie. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w kwocie 55,20 złotych, co łącznie stanowi kwotę 295,20 zł. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.